Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Աղեքսանդր Բ. Բիւզանդացի

2055. Յարութիւն Թօփճիօղլու

Ընդարձակ տապանագիր մը ունի Յարութիւն նահատակ, որդի Թոփիճիօղլու Սահակի, որուն հայենիքը և ծննդավայրը չէ յիշուած, այլ Կ. Պոլսոյ մէջ կատարուած է։ Տապանագիրը նահատկին բերնէն գրուած է, որով կը խոստովանի, թէ երեսներեք ամացս շաւղէս հեստեցի, այսինքն է 33 տարեկան իսլամութիւն ընդունած է, և տասն և մէկ ամիս ետքը ազդեցայ, այսինքն է զղջացած է։ Այդ զգացմամբ համարձակ իշխանութեան կը ներկայանայ գնացի, կըսէ ասի հաւատն իմ ինձ, ձեր մեզ լիցի, և դատաւորի առջև ելլալով չհաւատս խնդրեցի։ Այդ պատճառով իբր իսլամութենէ ետ դարձող, վճիռ կը տրուի որ գլխատեսցի, սակայն ի կախաղանի կը նահատակուի, ինչպէս տապանաքարին քանդակն ալ կը ցուցնէ։ Թուականը ՋԸՂ-ՋԱՄ բառիւ ցուցուած է, որ է 1748 հոկտեմբեր 27, և ըստ այսմ ուրացութիւնը հանդիպած կըլլայ 1747 նոյեմբերին։ Միևնոյն 1748 թուականին ուրիշ նահատակ մըն ալ կայ, միևնոյն պարագաներու մէջ վկայուած, որուն տապանաքարը գլխատման քանդակ ունի, և նահատակի բերնէն գրուած է, թէ առաջ զհոգիս մատնեցի դժոխի, բայց վերջէն Տեառն զարիւն իմ հեզի։ Սակայն տապանագիրին մէջ նահատակին անունն իսկ յիշուած չէ, գուցէ վերոյիշեալ Յարութիւնին ընկերակից մըն է։

« 2054. Ուրիշ Նահատակներ   |   2056. Ընտրութիւնը Անհրաժեշտ »
© Gratun.org