Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Սիմէոն Ա. Երեւանեցի

2069. Ընտրութիւն և Օծում

Յակոբի թաղումը և զատկի տօնը անցնելէն ետքը Մայրաթոռի միաբանութիւնը ըստ սովորութեան ձեռնարկեց նոր կաթողիկոսի ընտրութեան, բայց այս անգամ համաձայնութիւնը դժուար եղաւ, որովհետև չկար այնպիսի մէկ մը՝ որ իր ազդեցութեամբ և իր արդիւնաւորութեամբ կանուխէն ամէնուն միտքերը գրաւած ըլլար։ Նալեան ալ, ոչ միայն քանիցս հրաժարած էր, այլևս վերջին եկողները անոր ախտակիր և անկարացած ըլլալուն լուրը բերած էին։ Աւելի խօսուած անուններն էին, Յովհան Ամղեցի՝ Գլակայ առաջնորդ, Աբրահամ Աստապատեցի՝ Զմիւռնիոյ նուիրակ, Սամուէլ Երզնկացի՝ Պրուսայի առաջնորդ, և Յարութիւն Բասենցի՝ նուիրակութենէն դարձած (ՉԱՄ. Գ. 869), բայց ոչ մէկուն վրայ որոշ մեծամասնութիւն մը չէր համաձայներ, և չորս գումարումներ առանց հետևանքի մնացած էին, իսկ Սիմէոն Երեւանեցիին վրայ խօսող չկար։ Անոր գործունէութիւնը ծանօթ էր, բայց բուռն բնաւորութեամբը սիրելի եղած պիտի չըլլար. Տաճկահայերուն ալ հաճելի չըլլալուն կասկածը կը տիրէր, բայց վերջապէս հինգերորդ գումարումին մէջ՝ անկէ զատ յարմարագոյն մը չկարենալով գտնել, միաբանութիւնը անոր անունին վրայ կը համաձայնի, և կ՚ըսուի թէ Յարութիւն Բասենցին աւելի մաս ունեցած է այդ ընտրութիւնը յաջողցնելու մէջ (ՉԱՄ. Գ. 870)։ Հազիւ այդ համաձայնութիւնը գոյացուցած, իսկոյն օծումը կատարելու կը ձեռնարկեն որ և տեղի կ՚ունենայ 1763 ապրիլ 20-ին Երեւման խաչի կիրակէին, առանց սպասելու Կ. Պոլսէ և ուրիշ կողմէ հաւանութիւն ստանալու։ Գուցէ կը խիթային որ նոր արգելքի չհանդիպեցին, և Տաճկահայերն ալ լրացեալ գործողութեան մը դիմաց դնել կը մտածէին։ Սիմէոն պատմութեանս համար անծանօթ դէմք մը չէ, շատ եղելութեանց մէջ անոր անունը յիշած ենք, և զանազան պարագաներու մէջ վարած դերը բացատրած։ Այսու հանդերձ, նկատելով անոր կաթողիկոսական ընդարձակ գործունէութիւնը, կ՚արժէ որ նախընթացին վրայ աւելի լիագոյն տեղեկութիւններ տանք։

« 2068. Սահակի Մահը   |   2070. Առաջին Կեանքը »
© Gratun.org