Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Սիմէոն Ա. Երեւանեցի

2072. Էջմիածին Դառնալը

Սիմէոնի կեանքին նուիրակական շրջանը ապարդիւն եղած չէ, և Մայրաթոռին համար օգտակար արդիւնք տուած է, որ միաբանութիւնը շատ մը վարանումներէ ետքը համաձայնած է զայն կաթողիկոսական աթոռ բարձրացնել։ Բայց մենք, այդ միջոցին վրայ ընդարձակ տեղեկութիւններ չունինք, և ինքն ալ՝ թէպէտ մտադիր իր կաթողիկոսական գործունէութեան մասին Յիշատակարան կազմել, բայց նախընթաց ժամանակներուն վրայ ակնարկներն աագահած է։ Նոյն իսկ Ահագինի կաթողիկոսութիւնը շեղեալ նկատելը, և Շամախեցին կաթողիկոսացնելու համար ճիգերը՝ իրմէ պատմուած չեն, և քանի մի բառով իբրև օտարի մի գործ նշանակած է զայն կաթողիկոսներու համառոտ պատմութեան կարգին (ՋԱՄ. 32)։ Յիշեցինք արդէն թէ Սիմէոն իբրև իր ուսուցիչը կը ճանչնար Շամախեցին (§ 2070), որուն կաթողիկոսական օծման ներկայ ըլլալու համար յատկապէս Կ. Պոլիսէ Էջմիածին եկաւ 1759-ին (§ 2057), բայց նորէն Կ. Պոլսոյ նուիրակութեան դարձաւ Շամախեցիին հրամանով, և իրաւ ալ անկէ յարմարագոյնը չէր կրնար գտնուիլ՝ մայրաքաղաքին ամենակարևոր նուիրակութիւնը վարելու և արդիւնաւորելու։ Վերջապէս 1763-ին Սիմէոն նուիրակութիւնը վերջացուցած կամ ընդհատած Էջմիածին կը դառնար, երբ Կարնոյ մէջ Սահակ Շամախեցիի յուղարկաւորութեանց հանդիպեցաւ, և քիչ օր ետքը կաթողիկոս ընտրուեցաւ, ուր ապրիլ 20-ին կաթողիկոսական օծում ստացաւ (§ 2069

« 2071. Կ. Պոլսոյ Մէջ   |   2073. Տաճկահայոց Հաւանիլը »
© Gratun.org