Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Ս. Սահակ Ա. Պարթև

225. Սուրբէրուն Յիշատակը

Մեսրոպի անունով յատուկ մատենագրութիւն մը չունինք ձեռուընիս, թէպէտ կենսագիրը կը յիշէ, թէ նա ունէր ճառս յաճախագոյնս, դիւրապատումս, շնորհագիրս, բազմադիմիս ի զօրութենէ եւ ի հիւթոյ գրոց մարգարէականաց կարգեալ եւ յօրինեալ (ՍՈՓ. ԺԱ. 19)։ Չենք գիտեր թէ Մեսրոպէ հեղինակուած մասեր են՝ որ կորած են, թէ ոչ թարգմանած գիրքերը ուղղակի Մեսրոպի վերագրել ուզած է։ Բայց Աստուածաշունչն ու ծիսարանները բաւական են անոր անունը անմահացնելու։ Ծիսարանին տրուած Մաշտոց անունը, եւ ապաշխարութեան շարականներուն Մեսրոպի վերագրուիլը յիշած ենք արդէն (§ 196)։ Սահակ եւ Մեսրոպ ի սկզբանէ անտի իբր տօնելի սուրբեր պատուեցան Հայ Եկեղեցւոյ մէջ, կրկին տօնախմբութեամբ, անգամ մը երկուքը միասին, եւ անգամ մըն ալ Սահակը առանձինն, եւ Մեսրոպ ուրիշ թարգմանիչներու հետ։ Երկուքին միասին տօնը, գիրի գիւտին նշանակութիւնը առած է եւ ժամանակէ մը ի վեր ազգին մէջ իբր դպրոցական տօն ընդունուած է. իսկ առանձինն տօները իրենց սրբութեան յիշատակները կը կազմեն։ Մեր սովորութեան համեմատ Սահակի հայրապետութեան վերջը պէտք էր աւելցնէինք իրեն ժամանակակիցներուն մասին պէտք եղած տեղեկութիւնները, այսինքն թարգմանիչներու պատմութիւնները, բայց յարմարագոյն կը կարծենք այդ մասը յետաձգել յաջորդ կաթողիկոսին պատմութենէն ետքը, որ ատեն անոնցմէ շատեր, իրենց ընթացքն ալ լրացուցած կ՚ըլլան եւ պէտք չենք ունենար շատ մը պատմական պարագաներ իրենց եղելութեան ժամանակէն առաջ անցընել։ Սահակի մասին գրածնիս, թերեւս համեմատաբար աւելի երկար երեւի, բայց կ՚արժէր, որ ազգային կեանքին համար մեծ նշանակութիւն ունեցող ժամանակի մը հոգին ու պարագաները մանրամասնօրէն ուսումնասիրուէին։

« 224. Մեսրոպի Մահը   |   226. Տեղակալական Պաշտօնը »
© Gratun.org