Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Ս. Յովսէփ Ա. Հողոցմեցի

238. Հայագունդին Ցրուիլը

Չորս աւագ զինուորականներուն վրայ գործադրուած բռնութեան լաւ տպաւորութիւն ըրած չլինելը զգալով, Յազկերտ լեզուն կը փոխէ, անոնց ըմբոստ ընթացքին վերագրելով իր ըրածը, եւ 12օր ետքը ճոխ հացկերոյթ մը կու տայ գլխաւոր զինուորականներուն, եւ սեղանին վրայ զոհեալ միս կը հրամցնէ քրիստոնեաներուն, զոր ոչ երբեք էր օրէն ուտել քրիստոնէից։ Երբոր ուտելէ կը հրաժարին, չի ստիպեր, եւ գինովցնելով մոլորեցնելու միջոցը կը գործածէ, բայց անկէ ալ յաջողութիւն չգտնելով, կը կատղի, եւ կը հրամայէ քանի մը աւելի համարձակները ձեռս յետս կապելով եւ զխոնջանսանսն կնքելով երկու երեք օր պահել, ուրիշներն ալ յանարժան հարուածս չարչարել։ Երբոր կը նայի Յազկերտ թէ այս կերպով ալ նպատակին չի հասնիր, այն ատեն կը սկսի քրիստոնեայ գունդերը հեռաւոր երկիրներ ցրուել, անապատ տեղեր գտնուող ամրոցներու պահպանութեան ղրկել, ամենէն դժնեայ ձմերոցի տեղերը անոնց տալ, որոշուած թոշակները նուազեցնել՝ քաղցի եւ ծարաւի պարտաւորելու աստիճան, եւ ուրիշ շատ կերպ նեղութեանց ենթարկել։ Սակայն քրիստոնեայ գունդեր համբերութեամբ կը տանէին այդ ամէն զրկանքներու, գիտնալով որ կրօնական հալածանք մըն է եղածը, եւ իրենց սուրբ հաւատքին համար կը չարչարուէին, եւ իրար կը մխիթարէին։ Մինչեւ իսկ հեթանոսներ անոնց վրայ կը զարմանային եւ կը քաջալերէին ըսելով, թէ լաւ իցէ մարդոյ մահսաչափ ճգնել, քան յայդպիսի օրինաց ուրանալ (ՂԵԻ. 18)։

« 237. Բանակին Մէջ   |   239. Ստոմեան Նահատակներ »
© Gratun.org