Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Ս. Յովսէփ Ա. Հողոցմեցի

262. Երկդիմի Ընթացք

Ատրորմիզդ լուր ալ տարածեց, թէ ոչ մէկուն կեանքին վնաս կ՚ուզէ հասցնել, եւ ոչ մէկը իր տանուտէրութենէն կը զրկէ, եւ կը սպասէ որ նախարարները իրեն մօտ հաւաքուին եւ ընելիքնին որոշեն։ Այդ խոստումը եւ Ատրորմիզդի ցուցուցած չափաւրութիւնը նախարարներէ շատերուն վստահութիւն ազդեցին, որոնք հետզհետէ յօժարութեամբ նոր մարզպանին մօտ եկան (ՓԱՐ. 75)։ Միեւնոյն հրաւէրը գլխաւոր եկեղեցականներուն ալ ուղղուեցաւ, ինչպէս Ոշտունեաց երիսկոպոս Սահակի եւ Արծրունեաց դրաներէց Մուշեղի (ԵՂԻ. 101)։ Բայց Ատրորմիզդ անկեղծ չէր ի րխոստումներուն մէջ, եւ դիմադրութեան գլխաւոր գործիչները հեռացնելու կ՚աշխատէր։ Ուստի ամենուն գալէն ետքը քննութիւններ կը բանար, եւ ասոր կամ անոր վրայ յատուկ յանցապարտութեան առիթ գտնելով, կամ կապանաց կ՚ենթարկէր, կամ քննուելու եւ դատուելու համար Տիզբոն թագաւորին երթալու կը ստիպէր։ Ըստ այսմ Սահակ եպիսկոպոսի համար կը հաստատուէր թէ ատրուշան մը կործանած է եւ բազում չարչարանօք սպաննած է մոգերը, նոյնպէս Մուշեղ երէցի համար կ՚ըսուէր թէ կրակատուն մը աւերած է եւ մոգերը կապանօք եւ տանջանօք չարչարած է։ Որովհետեւ իրենք ալ չուրացան, երկուքն ալ միւս կապեալ եկեղեցականներուն հետ խառնուեցան, որոնք էին Յովսէփ կաթողիկոս, Ղեւոնդ երէց, արշէն երէց, Սամուէլ քահանայ եւ Աբրահամ սարկաւագ։ Սահակի սարկաւագ Քաջաջն ալ անոնց միացաւ, եւ ութը կապեալ եկեղեցականներու խումբ մը կազմուեցաւ Տիզբոն ղրկուելու համար։ Նախարարներուն վրայ ալ քննութեան պէտք տեսնուեցաւ, գլխաորապէս պատերազմի մասնակցեան եւ Պասից դէմ զէնք առած ըլլալու կէտը առջեւ քշելով, եւ անոնցմէ ալ խումբ մը որոշեցին Տիզբոն երթալու։

« 261. Ատրորմիզդ Մարզպան   |   263. Աքսորեալ Նախարարներ »
© Gratun.org