Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Ս. Յովսէփ Ա. Հողոցմեցի

270. Միւս Վեց Եկեղեցականներ

Այս երեք եկեղեցական մարտիրոսներէն ետքը կը մնային միւսները, որոնք Նւշապուհի մէջ բանտարկուած էին։ Անոնց համար ալ յատուկ դատաւոր որոշուեցաւ Դենշապուհ ամբարապետը, որ կանուխ Հայաստան ղրկուած էր կրօնափոխութեան հրամանը գործադրելու համար (§ 236), իրեն օգնական տալով Ջնիկան մարզպետը եւ Մովան հանդերձապետը, վերջինը յատկապէս մովպետան մովպետին կողմէ նշանակուած։ Դենշապուհի յանձնարարուեցաւ անմիջապէս մեկնիլ, խափէական կերպով վեց եկեղեցականները հեռացնել ժողովուրդին աչքէն, եւ անծանօթ տեղ մը վեցն ալ սպաննել չարալլուկ տանջանօք, որպէս եւ կամեսցի (ՓԱՐ. 88)։ Նկատողութեան արժանի է, այդ ամէն հրամաններուն մէջ խառնուած գաղտնապահութեան հրահանգը, եւ յայտնի զգուշութիւնը՝ որպէսզի մարտիրոսներուն ոսկորները քրիստոնէից ձեռքը չիյնային, որուն անոնք այնչափ յարգանք ու արժէք կու տան, այնպէս որ կիներ անգամ մարգարիտի չարքերը սիրով կը փոխանակեն ոսկորի փշուրի մը հետ (ՓԱՐ. 88)։ Քրիստոնէից կողմէ մարտիրոսաց ոսկորներուն տրուած յարգանքը յայտնի է, եւ այդ ժամանակէն Հայոց մէջ ալ տարածուած ըլլալը կը հաստատուի այդ զգուշութիւններէն։ Ինչ որ դիտելու արժանի է, նոյնիսկ հեթանոսներու կողմէն յայտնուած համոզումն է, թէ իրապէս մարտիրոսաց ոսկորները ներքին ոյժ մը ունին, որով քրիստոնեայք կը զօրանան եւ կը յաջողին, եւ քրիստոնեաները այդ օգուտէն զրկելու համար է, որ մարտիրոսներուն ոսկորները անհետացնելու յատուկ ջանք կը դնեն։ Թէ ոչ, եթէ այդ համոզումը չունենային, հարկաւ իրենք իսկ զայն իբրեւ լաւ առեւտուրի միջոց մը կը շահագործէին։ Եղիշէ կը տրէ թէ Վատգետի բանակետղը Նիւշապուհի դղեակէն հեռու էր օթիւք հնգետասան (ԵՂԻ. 111), որ է 15 օրեան ճամբայ, եւ իրօք ալ Սամուէլի եւ Աբրահամի կատարումէն 16 օր ետքը հրոտից 23-ին կամ Յուլիս 23-ին, Ուրբաթ օր, երեկոյին մօտ, Դենշապուհ դատաւորը Նիւշապուհ կը հասնի իր ընկերներով, եւ անմիջապէս նոյն գիշերը պէտք եղած պատրաստութիւնները կը կարգադրէ։

« 269. Երեք Մարտիրոսներ   |   271. Նիւշապուհի Մոգպետը »
© Gratun.org