Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Ս. Յովհաննէս Ա. Մանդակունի

319. Նահատակներու Բազմութիւնը

Այստեղ կը փակուի Վահանեանց շահատակութեան պատմութիւնը, որուն վրայ հարկ սեպեցինք երկարել ինչպէս Վարդանանց նահատակութեան վրայ ըրած էինք (§ 259), վասնզի մեր կարծեօք Վահանի շարժումն ալ, ոչինչ ընդհատ Վարդանի շարժումէն, պարզապէս կրօնական զգացումէ մղեալ էր, ինչպէս որ վերջն ալ ցուցուց։ Բաւական եղաւ որ Վաղարշի գահակալութեամբ կրօնական ազատութիւն հռչակուէր, որ Վահան ալ եւ բոլոր Վահանեանք ալ՝ Պարսից թագաւորութեան ամենահաւատարիմ ծառայութիւննին յայտնէին ու անխարդախ կերպով գործադրէին։ Այս տեսութեամբ պէտք չէ որ սուրբ հաւատքի Ե. դարու նահատակներուն թիւը Աւարայրի օրուան 1036 մարտիրոսներով փակուի, այլ Արտազու բերդին 213 խողխողուածներն ալ, Որջնհաղի նահատակներն ալ Հմայեակ Մամիկոնեանի գլխաւորութեամբ, Արցախի անտառներուն մէջ կոտորուածներն ալ, ու Վահանի հետեւողութեամբ Ակոռիի, Ներսեհապատի, Ճարմանայնի, Դուինի, Երէզի եւ Շտեայի մէջ նահատակուողներն ալ, Վասակ Մամիկոնեանով, Սահակ Բարատունիով, Ատոմ Գնունիով, Յազդ Սիւնիով, եւ ուրիշ յականէ յանուանէ յիշուած նախարարազուններով, պէտք է միեւնոյն պատուոյ եւ յիշատակի մասնակցին, եւ Վարդանանց եւ Վահանեանց համախումբ մարտիրոսները պարծանօք տօնուին մեր կաղմէն, որ այսչափ շուրջ զմեօք մածեալ ունիմք զբազմութիւն վկայից (ԵԲՐ. ԺԲ. 1), եւ պետք է անոնցմով քաջալերուինք մեր սուրբ հաւատքը եւ մեր սուրբ եկեղեցին պաշտպանելու։

« 318. Մանդակունիին Ճառը   |   320. Մանդակունիի Տարիները »
© Gratun.org