Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Ներսէս Բ. Բագրեւանդացի

370. Ներսէսի Կանոնները

Սոյն ժողովին պէտք է ընծայել նաեւ այն 87 կանոնները, որոնք Ներսէսի կաթողիկոսի եւ Ներշապհոյ Մամիկոնէից եպիսկոպոսի անունով անցած են Կանոնագիրքին մէջ ԿԱՆ. 71-74), որովհետեւ միշտ կանոններ ժողովական հաստատութեամբ ստացած են իրենց հեղինակութիւնը, թէպէտ յիշեալ կանոններուն գլուխը՝ ժողովի գումարման մասին բնաւ տեղեկութիւն տրուած չըլլայ։ Սոյն կանոններուն նպատակն է եկեղեցական կարգերուն եւ եկեղեցական ընթացքին մէջ սպրդած զեղծումները բառնալ, այլ բնաւ յիշուած չեն Շահապիւանի ժողովին հրամայած արտաքին պատիժները (§ 229), եւ միայն նզովքի եւ լուծման եւ ապաշխարութեան եկեղեցական պատիժներ կը յիշուին։ Գլխաւորաբար քահանաներու վրայ մտադրութիւն դարձուած է, հրամայելով որ երկկիններ եւ տգէտներ վտարուին, վաշխառուներ եւ արբեցողներ պատժուին, արծաթագին ծառայ չպահեն, Շաբաթ եւ Կիրակի օրերու պատարագը չխափանեն, ժողովուրդը բաժակէն չզրկեն, բաժակին յաւելուած չխառնեն, քահանայական պաշտօնները ժողովրդականներու չյանձնարարեն, նախաթոռութիւննին ձեռնադրութեան ժամանակով եւ կարգով պահեն։ Գլխաւոր քահանային, այսինքն աւագերէցին պարտք կը դրուի միշտ եկեղեցին մնալ, իսկ միւսներուն կը ներուի ամառը փոխանակաւ մնալ, հարկաւ իրենց հողագործական աշխատութեանց պատճառով, իսկ պղերգութեամբ հերթերնուն պակսողները բաժիններէն պիտի զրկուին։ Քահանայից կը պատկանին եւս եկեղեցւոյ տրուած նուէրներուն եւ հասոյթներուն մասին եղած կարգադրութիւնները։ Բացարձակապէս կը հրամայուի որ քահանայք այդ նուէրները տուներնին չտանին, կամ հասոյթները վաշխով չգործածեն, կամ իրենց տնական պէտքերէն զաի զուարճութեանց չծախսեն, այլ ամէն բան եկեղեցին պիտի հաւաքուի աւագերէցին հսկողութեան ներքեւ, եւ ստացուած գումարը համեմատաբար պիտի բաշխուի, մէկ բաժին դպիրներուն եւ այրիներուն, մէկուկէմ սարկաւագներուն, երկու քահանաներուն, եւ երկուքուկէս աւագերէցին։ Այստեղ յիշուած չեն եպիսկոպոսին քահանայական հասոյթը տասանորդելու իրաւունքը, ոչ ալ քահանաներուն ժողովուրդը տասանորգելու սովորութիւնը, եւ ոչ ալ եկեղեցւոյն եւ աղքատաց բաժինները ակնարկուած են, որովհետեւ պարզապէս քահանայից մնացած բաժինին բաշխման շուրջը կը դառնայ կանոնը։ Իսկ դպիրներուն կարգին են լուսարարներ եւ դռնապաններ եւ ժամկոչներ, եւ այրիներն են եկեղեցւոյ լուացքներուն եւ մաքրութեան զբաղող կիները, ինչպէս են այժմ ալ Երուսաղէմի մայրապետները։ Ժողովրդական ազապներուն եւ հոգեհացերու եւ պատարագի սեղաններու մասին ալ հրամայուած է, անոնցմէ բան չվերցնել եւ տուն չտանիլ, այլ բոլորթ յօգուտ ժողովրդեան սպառել։ Խորհուրդներու մատակարարութեանց նկատմամբ ալ կը հրամայուի քահանաներուն, որ ապաշխարութիւնը վաճառաշահութեամբ չգործածեն, եւ խոստովանութեան գաղտնիք չյայտնեն, մկրտութիւնը միմիայն վտանեի պատճառով տուներու մէջ կարենան կատարել, աւազանը բաւական ըլլայ երաքային հասակը ջուրով ծածկելու, կիներ մկրտութեան չսպասաւորեն, սարկաւագներ մկրտութիւն չընեն, այլ քահանայք իրենք մկրտեն, եւ ոչ ալ ջուր օրհնելով մանկամայրերու յանձնեն որ անով մկրտութիւն կատարեն։

« 369. Ուխտ Միաբանութեան   |   371. Դարձեալ Կանոններ »
© Gratun.org