Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ․ Մովսէս Բ․ Եղիվարդեցի

411. Ընտրողական Կանոններ

Ժողովականա առաջին նիստը գումարուած է մարերի ամսոյ սկիզբը, որ 607 տարին կը սկսէր Մարտ 25-ին, սակայն չեն կրնար ընտրութիւնը կատարել, որովպետեւ խափանեցան այն անգամ (ԹՂԹ. 146)։ Պատմիչը կը յարէ թէ գոգցես իբրեւ ի տեսչութենէ Աստուծոյ եղեւ այն (ՈՒԽ. Բ. 55), որովհետեւ հաւաքուածներուն մէջ կային այնպիսիներ, որ քաղկեոնական դաւանութեան յարած էին, ոմանք յաղագս սնոտի փառասիրութեան եւ աչառութեան, եւ կէսք ակամայ բռնադատեալք, եւ այլք առ տգիտութեան եւ կամ անձեռնհաս լինելոյ (ԹՂԹ. 146), եւ պէտք էր որ նախապէս հակատոյ ուղղութիւնը հաստատուէր, եւ իւրաքանչիւրին դաւանութիւնը յայտնուէր, ոորպէսզի ըստ այնմ ընտրուէր եկեղեցւոյն պետը։ Այդ նպատակով ժողովը նորոգեց նախկին ազգային ժողովներուն վճիռը, եւ մերժեց Սաբելիոս, Արիոս, Եւնոմիոս, Մանիս Մարկիոն, Պօղոս Սամոստացի, Թէոդորոս, Դիոդորոս, Նեստոր, Թէոդորոտոս, Եւտիքոս, Սեւերոս, Անդրէաս եւ Եւզոյիոս հերձուածողները, Քաղկեդոնի ժողովը եւ Լեւոնի տոմարը, եւ իբրեւ երկպառակութեան պատճառ ադն վերջիններուն վրայ ծանրանալով, եօթն սահմանեալ գլխով (ՈՒԽ. Բ. 60), կարգադրեց ուղղափառութեան դառնալու կամ ուղղաբառութիւնը հակաստելու պայմանները։ Այդ եօթն կանոնները, ժողովական ատենագրութեան համաձայն հետեւեալներն են (ԹՂԹ. 147)։ 1. Ան եպիսկոպոսները, որ բռնութեամբ կամ տգիտութեամբ շեղած է, եւ կը զղջայ, ձեռագրով եւ հրապարակաւ պէտք է հերքէ, եւ գլխաւոր վարդապետն կրնայ ապաշխարութեամբ ընդունիլ, եւ ամենայն եպիսկոպոսաց քննութեամբ աթոռին վրայ պահել։ 2. Իսկ այն, որ կամաւ շեղած է եւ կը զղջայ եւ ձեռագրով կը հերքէ, գլխաւոր վարդապետն կրնայ յոլով ապաշխարութեամբ ընդունիլ, իսկ աթոռին դարձնելը կը մնայ կաթողիկոսին ամենայն եպիսկոպոսօք։ 3. Անիկա որ անգամ մը դառնալով կրկին շեղած է եւ կը զղջայ, գլխաւոր վարդապետն կրնայ խստագոյն ապաշխարութեամբ ընդւոնիլ, իսկ աթոռին դարձնելու համար պէտք է որ ուղղութիւնս եւ կրօնս առաքինութիւն ցուցցէ, եւ որոշումը ամենայն եպիսկոպոսաց կամքով տրուի։ 4. Անոնք որ մեր եկեղեցիէն չըլլալով, մեզի կը դառնան ու կու գան, եպիսկոպոս կամ քահանայ, իբրեւ աշխարհական ընդունուին։ 5. Եթէ քահանաներէն մէկը դարձի կու գայ, պէտք է միայն իր եպիսկոպոսէն ընդունուի, եւ ոչ երբէք ուրիշ եպիսկոպոսէ կամ վանահայրէ։ 6. Ով որ այդկանոնական սահմանները կ՚ընդունի, օրհնութեան կ՚արժանանայ։ 7. Ով որ ժողովին կանոններու անսաստէ՝ նզովքի կ՚ենթարկկոի, ինչ աստիճանէ ալ ըլլայ, եպիսկոպոս կամ քահանայ, իշխան կամ ժողովրդական։ Այդ կանոններուն մէջ գլխաւոր վարդապետ կոչուածը, նոյն ինքն տեղապահն է, որ իբրեւ գլուխ եպիսկոպոսական խումբին ընտրութենէ առաջ պէտք եղածը պիտի գործադրէ, իսկ 2-րդ կանոնին մէջ կաթողիկոսին վերապահուած կէտը, հարկաւ ընտրութենէն ետքը թողուած կը նկատուի։

« 410. Ապարդիւն Գումարումը   |   412. Փոխադարձ Ձեռնարկ »
© Gratun.org