Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Աբրահամ Ա. Աղբաթանեցի

435. Բագարանցիի Մահը

Միեւնոյն ատեններ Խոսրով Յունաց դէմ ալ պատերազմը կը շարունակէր, վասնզի չէր ներեր Փոկասի խաղաղութեամբ վայելել Մօրիկի գահը, եւ երբ Խոռեամ Ռազման Միջագետքի մէջ կը յառաջէր, Աշհահ Յեղտայար, որ Աշոտ ալ կոչուած է (ՅՈՎ. 94), Յունական Հայաստանը կըմտնէր, Բասենի Դու գիւղի մօտ մեծ յաղթութիւն մը կը տանէր, Կարինը կը գրաւէր, եւ մինչեւ Սատաղա ու Նիկոպոլիս ու Կեսարիա կը յառաջէր։ Խոսրովի 21-րդ կամ 610 տարին յաղթական բանակը Պարսկաստան դարձած ատեն, գրեթէ բոլոր Կարնոյ բնակիչները գերի կը տանէր, եւ Համատան քաղաքը կը փոխադրէր։ գերիներուն մէջ էր Յովհան Բագարանցի հակաթոռ կաթողիկոսը, ծերացած եւ աննշանակ կացութեան մատնուած, որ հազիւ տարի մը եւս կ՚ապրէր գերութեան երկիրը, եւ կը վախճանէր 611-ին, 590-էն ադին 20 տարի աննշանակ եւ անօգուտ պաշտօնավարութեամբ, եթէ չուզենք իսկ իերն վրայ թծանրացնել եկեղեցւոյն եւ ազգին պառակտելուն գործիք դարձած ըլլալը, յարգելով պատմիչներէն ոմանց վկայութիւնը՝ թէ անհատաբար արդար եւ առաքինի վարք մը ունեցած էր։ Բագարանցիին մարմինը Համատանէն բերուեցաւ, եւ Աւան քաղաքը թաղուեցաւ, իր իսկ իրեն համար իբր աթոռանիստ կառուցած եկեղեցւոյն մէջ (ՍԵԲ. 123)։ Յոյներ երբէք չմտաբերեցին Բագարանցիին յաջորդ մը տալ, ոչ անոր գերութեան ատեն եւ ոչ մեռնելէն օգուտ չէր ունեցած, եւ Աբրահամի ընտրութեան առթիւ Յունական բաժինին եպիսկոպոսներն ալ ամբողջաբար Դուինի աթոռին հետ համաձայնած էին, նոր հակաթոռ մը իրեն հետեւող պիտի չգտներ։ Բաց աստի Յոյները այս մասին մտածելու իսկ ատեն չունէին, զի Հերակլ Եգիպտոսի զօրավարը, որուն Փոկասի դէմ ելնելը յիշած ենք (§ 394),երբէք իր հակառակութենէն ետ չէր կեցած, եւ տակաւ իր կողմը զօրացուցած, մինչեւ իսկ ծովէն ու ցամաքէն Բիւզանդիոնի վրայ քալեց, մայրաքաղաքը գրաւեց, Փոկասը սպաննեց, եւ ինքն ծերացած ըլլալով, իր համանուն Հերակլ որդին կայսր հռչակել տուաւ, 610-ին։

« 434. Սմբատի Բարձրանալը   |   436. Պարսից Յաղթանակը »
© Gratun.org