Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Քրիստափոր Բ. Ապահունի

459. Վերջին Կեանքը

Քրիստափորի մնացեալ կեանքին վրայ տեղեկութիւն չունինք, իր յաջորդներէն Յովհաննէս Պատմաբան նորա ճգնաւորական կեանքը գրելով, վերջը չի նշանակեր, որով կ՚իմացուի թէ նոյն վիճակին մէջ կեանքը կնքեց, միայնակեացներու բազմութեան առաջնորդելով։ Մեր տեսութիւնը աննպաստ չէ Քրիստափորի անձին վրայ, թէպէտեւ դիտողութեան ենըակայ ըլլայ խիստ եւ բուռն ընթացքը, մինչ իշխանաւորներու վրայ գնահատելի եւ նախադասելի է սիրաշահելու ուղղութիւնը։ Այլ որն եւ ըլլայ Քրիստափորի նկատմամբ ըլլալիք դատաստանը, եւ ինչ շարժառիթ ալ մղած ըլլայ եպիսկոպոսները եւ իշխանները ժողովի գոմարուելու, միայն եկեղեցական կանոններուն մասին կարեւոր հետեւութիւն մը ունինք քաղելիք, թէ Հայ Եկեղեցին իր մէջ իշխանութիւն կը զգայ, նոյնիսկ իր կաթողիկոսը դատի ենթարկելու, եւ անոր վրայ վճիռ արձակելու։ Այդ առաջին առիթն է, զոր պատմութիւնը մեզի կը ներկայացնէ. առաջիկային ուրիշ նմանօրինակ առիթներ ալ պիտի տեսնենք։ Արդէն իսկ այդ գերագոյն իշխանութեան նշանակը կը նկատուի, որ ծիսական կարգադրութեամբ Ասասցուք քարոզին մէջ, Վասն ամենայն սուրբ եւ ուղղափառ եպիսկոպոսաց մաղթանքը՝ նախադասուած է ՎԱսն հայրապետին մերոյ մաղթանքին (ԺԱՄ. 243)։ Նոյնը կը տեսնուի բոլոր նմանօրինակ աղօթքներու, եւ յատկապէս պատարագի Գոհութիւն քարոզին մէջ (ԺԱՄ. 593)։ Աւելորդ չըլլայ աւելցնել, թէ Ապահունին ոմանց Քրիստափոր Գ. ըսելը, հետեւանք է Քրիստափր Արծրունի մը ստեղծելու դրութեան (§ 292

« 458. Եղելութեանց Ամփոփումը   |   460. Ընտրութիւն և Նախընթաց »
© Gratun.org