Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Ներսէս Գ. Իշխանցի

488. Ներսէս Կը Հաղորդակցի

Երբոր Կոստանդին ինքզինքը կացութեան տէր տեսաւ, նորէն կրօնական խնդիրը ձեռք առաւ, նպատակ ունենալով Հայերը Հոռոմներու հետ հագեւոր հաղորդակցութեան բռնադատել, եւ Քաղկեդոնի ժողովին պատճառով տեղի ունեցած խտրութիւնը եւ խորշումը ջնջել։ Այս անգամ տեղի չունեցան այն բանակցութիւնները, որոնք Հերակլի ատեն կատարուեցան (§ 464)։ Կոստանդին յաղթական տիրապետութեն ճոխութիւնն ունէր, հԱյեր մեծ պաշտպանի եւ բարերարի դերը իրեն կու տային, եւ նոյն իսկ Հերակլի եւ Եզրի ժամանակ գոյացած համաձայնութեան՝ ստացեալ իրաւունքի եւ դաշնադրեալ պահանջի զօրութիւն կը տրուէր։ Հետեւապէս Կոստանդին հրաման ըրեւ, որԿիրակի օր մը, Դուինի Ս. ԳՐիգորի կաթողիկէին մէջ հոռոմերէն պատարագ մատուցուի ի հոռոմ երիցուէ։ Այս առթիւ ժողովն Քաղկեդոնի իբր սուրբ ժողով յիշատակուեցաւ, եւ նոյն պատարագին մէջ միասին հաղորուեցան Կոստանդին կայսր, Ներսէս կաթողիկոս, Մուշեղ սպարապետ, եւ ամէն եպիսկոպոսունք, որ կամաւ եւ որ ակամայ (ՍԵԲ. 220)։ Բայց մէկ եպիսկոպոս մը կը գտնուի որ հաղորդուելէ կը խուսափի, կամացուկ մը իր աըոռը կը թողու, բեմէն կ՚իջնէ, եւ կ՚երթայ ժողովուրդին կը խառնուի եւ կը ծածկուի։ Երբոր եկեղեցւոյ արարողութիւնը կը վերջանայ եւ սենեակնին կը քաշուին, Կոստանդինի լուր կու տան տեղէն հեռացող եպիսկոպոսին մասին, եւ կայսեր հրամանով զայն ատեան կը բերեն։ Թագաւորը նախ անկէ յայտարարութիւն կ՚առնէ՝ թէ Ներսէսը ճշմարիտ կաթողիկոս կը ճանչնայ, եւ յետոյ կը հարցնէ թէ ինչո՞ւ կաթողիկոսին եւ իրենհետ հաղորդուելէ կը խուսափէր։ Եպիսկոպոսը կը պատասխանէ թէ այսրէն պատկառած է, որուն կերպարանը պատի վրայ նկարուած իսկ տեսնել, իրենպէսներուն դողում կը պատճառէ։ Իսկ կաթողիկոսին համար կ՚ըսէ, թէ սա չորս տարի առաջ մեզ ժողովի գումարեց, եւ իրեն եւ մեր ամենուն կնիքով ու ստորագրութեամբ հաւատոյ գիր պատրաստել տուաւ՝ Քաղկեդոնի ժողովը մերժելու համար, եւ գիրն ալ տակաւին քովն է, հրամայեցէք խնդրել եւ տեսանել։ Այդ յայտնութեան վրայ Ներսէս պապանձեալ կը մնայ, եւ կայսրթ գիտացեալ զնենգութիւն նորա, կը յանդիմանէ զայն բանիւք բազմօք ի լեզու իւր։ Բայց յետոյ եպիսկոպոսին կը հրամայէ երթալ հաղորդիլ ընդ կաթողիկոսին, ինչ որ աւելի՝ պաշտօնապէս հաշտուելու իմաստը կու տայ։ Եպիսկոպոսը կ՚օրհնօ կայսրը, եւ կայսրն ալ եպիսկոպոսը օրհնեաց, յայտնելով թէ նա իմաստութեամբ գործած է, աւելցնելով իսկ՝ թէ եւ ես շնորհակալ եմ (ՍԵԲ. 223)։

« 487. Կոստանդինի Արշաւանքը   |   489. Սեբէոսի Դատողութիւնը »
© Gratun.org