Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Անաստաս Ա. Ակոռեցի

504. Գրիգոր Մամիկոնեան

Պատմութիւնը մեծամեծ գովեստներով կը պատուէ Գրիգոր Մամիկոնեան իշխանն ալ, որ Ներսէսի միջնորդութեան Հայաստանի հրամանատար կամ կառավարող էր նշանակուած (§ 501)։ Գրիգոր կը ներկայացուի իբր բարեպաշտ եւ երկիւղած, առաջնորդ յոքնապատիկ կարգաց եւ ուղղւթեանց, շինութեան եւ խաղաղութեան, ապահովութեան եւ ի բոլոր մասն լրութեան (ՅՈՎ. 115). սակայն պէտք է ճանաչնալ, թէ պարագաներն ալ իրեն նպաստաւոր եղան, քաղաքական միջադէպերու բացակայութեամբ։ Երկիրն ընդհանուր բարօրութեան եւ բարեշինութեան հետեւած ատեն, Գրիգոր, ժամանակին տիրապետող ոգւոյ հետեւելով, եկեղեցին մըն ալ ինքն ձեռնարկեց շինել, Արուճ մեծ աւանը, որ է այժմեան Թալիշը, Էջմիածնի գաւառին մէջ։ Այս շինութիւնն ալ գովուած է իբրեւ չքնաղագեղ, որուն քովը կը կառուցանէ իրեն համար ալ արքունական ճոխութեամբ ապարանք մը, հաստահեղոյս քարամբք եւ կրով պարսպեալ՝ եւ դարձեալ Աղիվարդ աւանի արեւելեան կողմը, բնակութեան կուսակրօնից վանք մը, կամ նուիրանոց ուխտի կրօնաւորական դասուց, յորում եւ եկեղեցի պայծառապաճոյճ (ՅՈՎ. 166)։ Գրիգորի վարչական ընթացքն ալ յատուկ գովեստի արժանի եղած է, եւ վկայուած է թէ հետեւէր զկնի ամենայն արդար վաստակոց (ՅՈՎ. 115), եւ թէ էր եղբայրասէր եւ օտարասէր եւ դարմանիչ աղքատաց (ՂՆԴ. 35)։ Արուճի կաթողիկէին շինութիւնը կի դրուի ի հինգ ամին Անաստասայ (ԿԻՐ. 35), որ է ըսել 665 թուականին։

« 503. Նախընթացն ու Ժամանակը   |   505. Դաւիթ Դրինեցի »
© Gratun.org