Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Անաստաս Ա. Ակոռեցի

505. Դաւիթ Դրինեցի

Միեւնոյն 665 տարին տեղի ունեցած է Սուրհանի դարձն ալ։ Սուրհան պարսիկ էր ազգաւ, ազնուական սերունդէ, որ յազգէ թագաւորաց ալ ըսուած է, գուցէ հեռաւոր ազգակցութեամբ մը Սասանեանց հետ կապ ունեցած է, բայց իսլամական կրօնքը ընդունած էր, եւ Արաբական բանակին կը ծառայէր Հայաստանի մէջ։ Զանազան պարագաներ Սուրհանի միտքը գրաւեցին դէպի քրիստոնէութիւն, եւ ինքնաբերաբար Գրիգոր Մամիկոնեանի յայտնեց իր միտումը, որ քաջալերեց եւ պաշտպան կանգնեցաւ ու կաթողիկոսին ներկայացուց։ Սա ալ անոր կրօնական կրթութիւնը հոգաց, եւ Սուրհանի մկրտութիւնը անձամբ կտարեց Արուճի նոր կաթողիկէին մէջ, անոր նուիրագործութեան միջոցին։ Գրիգոր կնքահայր կեցաւ, եւ իր Դաւիթ անունը տուաւ նորահաւատ իշխանին, անոր ամուսնութիւնն ալ դիւրացւոց, եւ Կոտայք գաւառի Ձագ գիւղն ալ բնակութեան եւ ապրուստին յատկացուց (ՅՈՎ. 117)։ Դաւիթ յետոյ իր բնակութիւնը փոխադրեց Դուին քաղաքը, եւ գրեթէ երեսուն տարի բարեպաշտ քրիստոնէին կեանքով ապրեցաւ, ու մարտիրոսութեամբ պսակուեցաւ, ինչպէս իր կարգին պիտի յիշենք։

« 504. Գրիգոր Մամիկոնեան   |   506. Տոմարի Խնդիրը »
© Gratun.org