Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Եղիա Ա. Արճիշեցի

555. Եղիա և Աղուանք

Երբոր Ներսէս-Բակուր հեռացաւ, Եղիա Աղուանից երկիրը կը գտնուէր, եւ չմեկնած ուզեց անոնց գործերը կարգադրել, եւ ժողովուրդին մէջ յուզուած դաւանական գայթակղութիւնը վերցնել։ Գործը շատ դժուար չէր, վասնզի երկրին նախարարները համախոհ չէին Ներսէսի ընթացքին, ժողովուրդն ալ իր նախարարներուն կ՚անսար։ Եղիա ժողով գումարեց Պարտաւ քաղաքը, Աղուանից աթոռանիստը, եւ օծել (ԱՍՈ. 104), որ եղեւ Սիմէոն (ՏԱԹ. 545), եւ յետոյ նոյն ժողովի ձեռքով թէ ուղղափառ դաւանութեան հաստատութիւնը ամրացնել, եւ թէ բարեկարգական կէտեր կանոնագրել։ Ժողովին կանոններուն մասին մանրամասն յիշատակութիւն չունինք, միայն կանոնագիրքին մէջ կը գտնէնք Սիմէոնի բերնով կանոնական նիւթերու ամփոփում մը, իբրեւ բարեկարգական հրահանգ (ԿԱՆ. 152), եւ ուրիշ կողմէն ալ վկայուած կը գտնենք, թէ տէր Սիմէոն, ի ձեռն տէր Եղիայի, մեծահանդէս ժողովմամբ պայծառացոյց զեկեղեցի կանոնական հաստատութեամբ (ՏԱԹ. 545)։ Եղիա Աղուանից գործերը կարգադրելով դարձաւ իր աթոռը։ Այդ եղելութեանց իբր հաւանական թուական կրնանք ընդունիլ 713 տարին, որ կ՚իյնայ Փիլիպպոսի կայսրութեան եւ Վալիտի ամիրապետութեան ատենը։

« 554. Ներսէսի Անուկումը   |   556. Դաւանական Խնդիր »
© Gratun.org