Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ․ Կոստանդին Ա․ Բարձրաբերդցի

1147. Մխիթար Սկեւռացի

Ժամանակակից է Մխիթար Սկեւռացին ալ, որ առաջ 1254-ին Հեթումի ընկերացաւ մինչեւ Բաթուի մօտ երթալը (1136), եւ երկրորդ անգամ 1263-ին վերջերը պատուիրակ գնաց Պտղամայիս՝ Ուրբանոս Դ պապի կողմէ պատգամաւոր եկող Տիւրոսի արքեպիսկոպոս Գուլիէլմոսի մօտ (1140), ուր առիթ ունեցաւ հռոմէադաւանութեան խնդիրներուն վրայ վիճաբանութեան մտնելու, զորս յետոյ գիրի ալ առնելով Հեթումի ներկայեց (ՀԻՆ.752)։ Այս ալ նշան մըն է Հեթումի եւ Կոստանդինի ուղիղ հայադաւանութեան մասին, զոր վերեւ ջանացինք պարզաբանել (1144), մինչեւ իսկ Կոստանդին յանձն չէր առած անձամբ երթալ նուիրակին, հետեւելով հոգեւոր եւ օրինաւոր կարգի (ՍԿԵ.10), թէպէտ նա կը պահանջէր իբր նշան հպատակութեան։ Սկեւռացին ալ, զոր իր տեղ ղրկած էր, պահանջեց որ հնազանդութեան անուն բնաւ մի՛ յիշեսցի (ՍԿԵ.9)։ Սկեւռացիին ամբողջ գրութիւնը, որ ընդդիմաբանութիւն է Հռոմի յաւակնոտ գլխաւորութեան, պատրաստուած է ի հրամանէ թագաւորին Հայոց Հեթմոյ (ՍԿԵ.1), եւ յայտնապէս կը վկայէ հեղինակը, թէ վեհ էր խնդիրն քո քան զիս (ՍԿԵ.69), Սկեւռացիին պատճառաբանութիւնները Հռոմայեցւոց Պետրոսական գրութեան դէմ, շատ գեղեցիկ եւ զօրաւոր մաեր ուին, իսկ տկար երեւցած մասերը համապատասխան են Լատիններու քաշկռտուք պատճառաբանութեանց, որոնց մօտէն տեղեակ եղած կերեւի Սկեւռացին, որ նմանօրինակ ալ կը կռուի անոնց դէմ։

« 1146. Վանականի Աշակերտներ   |   1148. Երեք Յովհաննէսներ »
© Gratun.org