Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Ս. Յովհաննէս Գ. Օձնեցի

562. Ամիրապետին Շնորհները

Էօմէրի կողմէ Յովհաննէսին տրուած պատուասիրութեանց կարգին, առաջին անգամ կը յիշուի, թէ ամիրապետը արեւելեան վեհապետներուն սովորական պատգամը կ՚արձակէ. Խնդրեա զինչ եւ կամիս, զի արարից քեզ։ Իսկ կաթողիկոսը երեք բան կը խնդրէ. 1. Քրիստոնեաներ չբռնադատուիք հաւատքնին փոխել, այլ իւրաքանչիւրը իր կամքին թողուի. 2. Եկեղեցիներէն ու երէցներէն ու սարկաւագներէն հարկ չպահանջուի. 3. Քրիստոնեաներ ուր ալ գտնուին՝ համարձակօրէն իրենց պաշտամունքը կատարեն։ Եւ կ՚աւելցնէ որ այս երեք կէտերը պաշտօնական հրովարտակով հաստատուին, որուն դիմաց ինքն ալ խոստանայ եւ կ՚երաշխաւորէ, որ ամենայն ազգ իմ ծառայեսցեն քեզ։ Ամիրապետը իսկոյն կը հրամայէ որ ուզուած գիրը պատրաստուի եւ յանձնուի (ԿԻՐ. 38), եւ տեսնելով որ հայրապետը իրեն անձին համար բան մը չի պահանջեր, ինքն կ՚աւելցնէ անձնական պատուասիրութիւններ։ Պատմիչներ կը յիշեն թէ ամիրապետը եօթն անգամ զայն խիլայեաց (ՎԱՐ. 72), այսինքն է եօթն անգամ պճնաւորեալ՝ գեղեցիկ արքունական զգեստուք մեծարեց, համաձայն արեւելեան սովորութեան, որ մինչեւ վերջին ատեններ ալ կը գործածուէր եւ քաֆթար հագուեցնել կը կոչուէր։ Բաց աստի գանձս եւս ոսկւոյ եւ արծաթոյ պարգեւեց (ՅՈՎ. 133), եւ իրեն ընկերակցութեան զինուորական գունդեր ալ տալով առաքեաց մեծաւ պատուով յաշխարհս Հայոց (ԿԻՐ. 38)։ Այդ պարագային յարմար է կցել Ղեւոնդի գրածն ալ թէ, Էօմէր արձակեաց զբովանդակ գերեալսն յիւրաքանչիւր տեղիս (ՂՆԴ. 66), ակնարկելով այն մեծ գերութեան, որ տեղի ունեցած էր յետ այրելոյն զնախարարսն աշխարհիս Նախիջեւանի եւ Խրամի եկեղեցիներուն մէջ (§ 548)։ Օձնեցին տեսնելով Էօմերի բարի տրամադրութիւնը, միջնորդած է անշուշտ գերութեան մէջ զտնուողներուն համար, եւ ասով աւելի եւս փառաւորութիւն ստացած է կաթողիկոսին Դամասկոս երթալը։

« 561. Ամիրապետին Զարմացումը   |   563. Օձնեցիին Ձեռնարկները »
© Gratun.org