Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Ս. Յովհաննէս Գ. Օձնեցի

565. Դուինի Ժողովը

Օձնեցին իր ձեռնարկած բարեկարգութիւնը զօրացնելու համար, պէտք տեսաւ յատուկ ժողովով մը հաստատել կարեւոր կարգադրութիւնները, որոնք պիտի ծառայէին սպրդած զեղծումները վերցնելու, եւ Հայոց Եկեղեցւոյ հնաւանդ սովորութիւններն ու ծէսերը ամրացնելու։ Ժողովին գումարումը կը քաղենք Կանոնագիրքին անցած կանոններէն, սակայն ոչ գումարման տեղն ու թուականը, եւ ոչ ներկայ եղողներուն թիւն ու անունները նշանակուած կը գտնենք։ Ժամանակին պարագաները ուսումնասիրելով պէտք է ըսել, թէ ժողովը տեղի ունեցաւ 720ին, Յովհաննէսի Դամասկոսէ դառնալէն ետքը, եւ փութոյ պնդութեամբ բարեկարգական ձեռնարկներու սկսած ատենը, եւ թէ գումարուեցաւ Դուինի մէջ, ուր էր կաթողիկոսական աթոռը, եւ ուր հաւաքուած են գրեթէ բոլոր ազգային ժողովները, բացառութիւն ըլլալով Յոյն կայսրներու նախաձեռնութեամբ Կարնոյ մէջ գումարուածները։ Իսկ ներկայ եղած են գոնէ երեսուն եւ աւելի գլխաւոր եպիսկոպոսներ, Աշոտ պատրիկ եւ նշանաւոր նախարարներ։ Օձնեցիի այն գեղեցիկ ճառը, ուր կը խօսի իր առաջին կեանքին եւ հայրապետանալուն եւ եկեղեցական բարեկարգութեանց նկատմամբ (ՕՁՆ. 1), ժողովի բացման ատենաբանութիւն մըն է, զոր խօսած է Իմաստասէր կաթողիկոսը, ժամանակին պէտքերը բացատրելու եւ ակրեւոր խնդիրները ժողովականաց մտագրութեան յանձնարարելու համար։ Այդպիսի ատենաբանութեան հանդիպած չենք՝ նախընթացաբար տեղի ունեցած ժողովներու մէջ, սակայն եթէ նորութիւն մըն ալ է, համաձայն է ուսունական եւ գործունեայ եպիսկոպոսապետի մը արժանիքին։ Պարունակութիւնն ալ կ՚արդարացնէ Օձնեցիին վերագրուած վեհ ու բսեմ հոգին, եւ իմաստասիրական եւ աստուածաբանական եւ ծիսական կէտերու խորին հմտութիւնը, թափանցելով նոյնիսկ արարողական պաշտպանց թաքուն նշանակութիւնները։ Ատենաբանութեան օրինակը, ինչպէս որ հրատարակուած է, մէջտեղը թերի կ՚երեւի, վասնզի նախադրութեան մէջ նշանակուած գլուխներէն չորսը, որք կը խօսին Շաբաթ օրուան խորհուրդին, խաչերը օծելուն, Սուրբ Աստուածի խաչեցարին, եւ առաւօտեան ժամերգութեան վրայ, ատենաբանութեան կարգին չեն գտնուիր, այլ Ժ. րդ գլուխէն ԺԵ. րդին կ՚անցուի (ՕՁՆ. 21), եւ յայտնի չէ թէ բնագիրէն պակսած է, թէ ոչ տպագրողներ զանց ըրած են հրատարակել, որոնք բացատրութիւն մըն ալ տուած չեն։

« 564. Լեւոն Իսաւրացի   |   566. Ժողովական Կանոններ »
© Gratun.org