Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ․ Կոստանդին Ա․ Բարձրաբերդցի

1148. Երեք Յովհաննէսներ

Յիշատակութեան արժանի է նաեւ Յովհաննէս վարդապետ Տուեցի, որ առաքինական ձիրքերով թէպէտ քահանայութեան եւ վարդապետութեան եւ յետոյ Գարդմանի արքեպիսկոպոսութեան ալ բարձրացաւ, բայց տարին զերիս յիսնական անհաց եւ անջուր կատարելու սովորութիւնը չխափանեց։ Վերջին տարիներ բոկ ոտիւք Երուսաղէմ գնաց, ուր բոլոր մեծպահքը Ս. Յարութիւն եկեղեցւոյն մէջ յոտն կալով եւ անհաց, այլ եւ լռութեամբ, զարմացոյց զազգն Փռանգաց, Երուսաղէմէ դարձին Նորբերդի անապատին մէջ ճգնեցաւ մինչեւ ի խորին ծերութիւն (ՎԱՐ.155), եւ վախճանեցաւ 1263-ին (ՎԱՐ.153)։ Նշանաւոր եղած է նաեւ Յովհաննէս Գառնեցի վարդապետը, իր խստակրօն ճգնութեամբ եւ Երուսաղէմի մէջ կատարած հրաշալիքներով, որով Տաճիկներէն ալ քրիստոնէութեան դարձողներ եղած են, Երուսաղէմէ դառնալուն Ասորիք եւ Փոքր Ասիա շրջեցաւ, Կողոնիա քաղաքին մէջ Տաճիկներէ հալածուելով կրակի նետուելու եղաւ, բայց վտանգէն ազատելով Հռոմկլայ եկաւ Կոստանդին կաթողիկոսի մօտ, ուր եւ մնաց մինչեւ իր մահը ի խոր ծերութեան (ԿԻՐ.205)։ Կը յիշուի նաեւ երրորդ Յովհաննէս Արմանեցի վարդապետ մը, որ Մխիթար Գօշի սակաւօրեայ յաջորդներէն, Մարտիրոսէ, Մխիթարէ, Յովասափէ եւ Աբրահամէ ետքը, Գետիկի առաջնորդ եղած է, Հաղարծինի վանքէ հոն փոխադրուելով 1256-ին, եւ ապա եպիսկոպոս ձեռնադրուելով անցած է ի մեծ աթոռն ի Հաղբատ (ԿԻՐ.116)։

« 1147. Մխիթար Սկեւռացի   |   1149. Ստեփանոս Տէրյուսկանորդի »
© Gratun.org