Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Ս. Յովհաննէս Գ. Օձնեցի

579. Գրիգորիս Արշարունի

Օձնեցիի աջակիցներուն մէջ յատուկ յիշատակութեան արժանի է Գրիգորիս Արշարունի, սովորաբար քորեպիսկոպոս կոչուած, նախապէս այդ անունով պայծառաված ըլլալուն համար, որովհետեւ Արճիշեցիին՝ ըստ այլոց Ձորոփորեցիին ժամանակէն եպիսկոպոս ձեռնադրուեցաւ, եւ Արշարունեաց եպիսկոպոս անունով յիշեցինք զայն Մանազկերտի ժողովականներու կարգին (§ 573)։ Ասողիկ զայն փիլիսոփայական արուեստիւ պայծառացած կը ճանչնայ (ԱՍՈ. 102), եւ Սակս ժողովոց գրուածին մէջ մեծ փիլիսոփայ կը կոչուի (ԹՂԹ. 232), եւ այդ տեսութեամբ առաջնակարգ դեր ունեցած է Հայ-Ասորական միաբանութեան ժամանակ։ Փիլիսոփայ կամ Իմաստասէր պատուադիր մականունին Օձնեցիի ու ուրիշներուն ալ տրուած ըլլալը դիտելով, կը կարծենք թէ յատուկ դպրոցի մը սովորական մակդիր եղած էր, ինչպէս Սիւնեցիներու Քերթող մականունը։ Իսկ այսպիսի դպրոց մը յարմար կ՚ըլլայ Քռթենաւորին հաստատուած Արագածոտնի կամ Հառիճոյ վանքը կարծել, եթէ Երասխաձորի Արշարունեաց դպրոցն ալ (§ 451) նոյն սովորութիւնը ունեցած չէ։ Գրիգորիսի գլխաւոր աշխատութիւնն է Ընթերցուածոյ մեկնութիւն գիրքը, զոր պատրաստեց Ներսէհ Կամսարականի խնդրանօք, որ պատրիկ ընտրուեցաւ 693ին (§ 519), եւ որուն դրուատիքը դրուած է մեկնութեան յառաջաբանին մէջ։ Օձնեցիին անունին ալ նոյն գործին հետ յիշուիլը (ՀԻՆ. 473), հետեւանք կ՚երեւի աշխատասիրութեան երկարելուն, այնպէս որ Ներսէհի առաջարկութեամբ սկսուած գիրքը, Օձնեցիի յորդորելովն ու քաջալերելովը վերջացած ըլլայ։

« 578. Խոսրովիկ Թարգմանիչ   |   580. Վահանի Դարձը »
© Gratun.org