Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Դաւիթ Ա. Արամոնեցի

594. Դաւիթի Մահը

Դաւիթ կաթողիկոս խաղաղութեամբ կնքեց իր կեանքը 741ին, 13 տարի պաշտօնավարելէ ետքը, եւ հարկաւ թաղուեցաւ, իր ծննդավայրն եղող իր կալուածն եղած, եւ իրեն հայրապետանոց ըրած Արամոնքի մէջ։ Թէ ոչ բոլորովին աննշանակ, բայց արդիւնաւոր անձնաւորութիւն մը եղած չէ։ Դուինը թողլով Արամոնք քաշուիլը, մեր տեսութեամբ աւելի դժուարութենէ փախչելով, անձնական հանգիստ փնտռելու նշանակ է, քան թէ բարձր եւ փափուկ զգացման հետեւանք։ Վահան Գողթնացիի տւած խորհուրդն ալ, որ անապատ մը քաշուի եւ ուրիշին վնաս չհասցնէ, աւելի իրեն վրայ ալ ծանրութիւն հրաւիրել չուզելու իաստն ունի։ Իր ժամանակին մէջ նշանաւոր ձեռնարկով մը կամ գործունեայ դերով մըն ալ երեւան եկած չէ, եւ Ստեփանոսսիւնեցիի եւ ուրիշ վարդապետներու մասին ցուցուցած համակրութիւնը, սովորական գործէ մը աւելի չէ։ Դաւանական խնդիրներու մէջ Օձնեցիին արդիւնաւոր ժառանգութեամբը բախտաւորուած ըլլալով, նոր խնդիր մըն ալ չունեցաւ գործունէութիւն ցուցնելու համար, իսկ Գերմանոսի ուղղուած հաւատոյ գիրն ալ՝ բովանդակ Ստեփանոս Սիւնեցիի արդիւնքն է։ Ըստ այսմ աւելի բան մը պիտի չկարենանք ըսել Դաւիթի կաթողիկոսութեան վրայ։

« 593. Վարդապետներ և Սահակդուխտ   |   595. Ընտրութիւն և Ժամանակը »
© Gratun.org