Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ․ Կոստանդին Ա․ Բարձրաբերդցի

1151. Ուրիշ Նահատակներ

Միեւնոյն 1261 տարին տեղի ունեցաւ մեծ Զաքարէի որդի Շահնշահ Օրբելեանին մահն ալ։ Շահընշահի որդին Զաքարէ՝ երիցագոյն էր Աւագ եւ Արտաշիր եւ Իւանէ եղբայրներուն վրայ, եւ ձեռք առած էր հօրը իշխանութիւնը։ Ամուսնացած էր Ուխտիքի Սարգիս իշխանին աղջկան, իսկ Սարգիս ապստամբ կը նկատուէր։ Զաքարէի՝ իր աներանց տունը կնոջը տեսութեան երթայր առիթ տուաւ Արղունի՝ Զաքարէն ալ ամբաստանել Հուլաւունի առջեւ, եւ զանազան բարուրս կուտելով մահուան դատապարտել տալ, անդամ անդամ յոշել եւ արկանել շանց։ Շահնշահ որդւոյն սպանութեն գոյժը առնելուն՝ այնչափ յուզուեցաւ, որ ի տրտմութենէն մեռաւ, եւ Օձուն գիւղը թաղուեցաւ (ԿԻՐ. 231)։ Ասոնց մահերն ալ քրիստոնէութեան համար նահատակութիւններ նկատուած են։ Սեւադա իշխան մըն ալ, որդի Գրիգոր Տղայ ծերունի իշխանին, զոր վերեւ յիշեցինք, Մուֆարզինի պատերազմին մէջ սպանուեցաւ, եւ անոր համար ալ գրուած է թէ մասն հասցէ արեամբ նահատակացն Քրիստոսի (ՎԱՐ. 152)։ Նահատակներուն կարգին պիտի յիշուի նաեւ Ստեփանոս վարդապետ, Գերեթինի ծերունի վանահայրը, որ շատ կերակուրներով ու ըմպելիքներով մեծարած էր Թաթարներու գունդ մը, սակայն նոյն գիշեր գլխաւորը վասն խարաբ եւ անյագ ուտելոյն եւ ըմպելոյն կը հիւանդանայ, եւ իբր թէ վարդապետը զայն թունաւորած ըլլայ, չորս ցիցերու պրկելով այրեցին եւ խորովեցին, մինչեւ աւանդեաց զհոգին (ՆՈՐ. 99)։ Մաղաքիա աբեղայ որ զայդ կը պատմէ, 1257-ին կը դնէ Ստեփանոսի նահատակութեան թուականը (ՄԱՂ. 23)։

« 1150. Հասան Ջալալ   |   1152. Ընտրութիւն ու Նախընթաց »
© Gratun.org