Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Սիոն Ա. Բաւոնեցի

606. Պարտաւի Կանոնները

Պարտաւի կանոնները 24 են, եւ տարբերեալ կէտեր կը շօշափեն, զորս նմանները մօտեցնելով կը քաղենք ի դիւրութիւնը, կանոններուն թիւերը զանց ընելով յիշել, չխճողելու համար։ Առ հասարակ եկեղեցականներու, եպիսկոպոսներու եւ քորեպիսկոպոսներուեւ քահանաներու կ՚արգիլուի իրենց կոչումը որպէս ըստ մարմնական զբօսման ունել, եւ կը հրամայուի ժողովուրդը չհոգացող եւ ծուլացողները կարգէն լուծել։ Առանձինն եպիսկոպոսներու կ՚արգիլուի ուրիշ վիճակէ քահանայ ձեռնադրել, եկեղեցական տուգանքները բռնի գանձել, սեղանի եւ եկեղեցւոյ նուիրագործութիւնները քահանայից յանձնել, եւ միւռոն օրհնել կամ միւռոնի խառնուրդ ընել, այլ հայրապետէն ընդունիլ։ Յատուկ կանոնով մը կը հրամայուի եկեղեցիներու վարդապետներ նշանակել եւ քարոզութիւնը չդադրեցնել։ Քահանաներու կը հրամայուի հերթերնին անխափան կատարել, պատարագի նշխարքը իրենք պատրաստել, բաժակին բաւական գինի դնել, եւ ետքէն գինի չխառնել։ կը հրամայուի նաեւ մկրտութեան աւազանն ալ սուրբ սեղանի պէս զգուշութեամբ պահել, բանադրեալները եկեղեցական արարողութեամբ չթաղել, բայց անոնց երախաները մկրտել, եւ եթէ քահանան հեռուէն գալով հիւանդ երախան մկրտելու չհասնի՝ 20րդ կանոնը կ՚ըսէ, կնքեսցէ սուրբ նշանաւն, եւ թաղեսցէ ընդ Քրիստոսի մկրտեալսն, բայց այդ կանոն ի վերայ ակամայիցն դիպեսցի։ Կրօնաւորներու կը հրամայէ իրենց վանքերէն չելլել եւ վանքէ վանք չթափառիլ, բայց եթէ առաջնորդութեան եւ քարոզութեան պաշտօններով։ Եկեղեցական հաստատութեանց եւ ստութեանց մասին կը հրամայուի, վանքերուն հասոյթները անխափան պահել, եւ եկեղեցւոյ առաջնորդներու, հիւրերու, աղքատներու եւ կարօտներու միայն գործածել։ Իսկ անոնք յափշտակողներ եւ իւրացնողներ, նոյնիսկ տուներնին տանող վանականներ, նզովքի կ՚ենթարկուին։ Կ՚արգիլուի հարկերու վճարման համար եկեղեցական ստացութիւնները վաճառել։ Ամէն տեսակ անկելանոցներու վայելքը իւրաքանչիւր վիճակին կը վերապահուի, եւ ոչ օտար վիճակաւորներու կամ թափառական մուրացիկներու։ Նմանապէս քառասունքէ, հոգոցէ, ագապէ եւ ուրիշ նուէրների եղած արդիւնքները կը հրամայուի նուիրողին եկեղեցւոյն եւ տաներէցներուն յատկացնել, եւ միայն աւելորդ մասեր նուիրել յայլ եկեղեցիս, կամ ի կրօնաւորս, կամ յաղքատս։ Յատուկ կանոն մը կ՚արգելու եկեղեցին փակել մասնաւորաց յանցանքին, կամ հանդիսութեանց ու զուարճութեանց, եւ կամ հարկերու հաւաքման պատճառով։ Հրամանը ուղղուած է թէ՛ եկեղեցականներուն եւ թէ՛ գեղջաւագին, որ էգիւղապետը։ Ամուսնութեանց վրայօք ալ կանոններ դրուած են։ Կ՚արգիլուին ամուսնութիւնք յայսմհետէ զչորրորդ զարմն, հեթանոսաց հետ զուգութիւն՝ որ չէ ամուսնութիւն, նոյնպէս երրորդաց զուգումն ալ, կարգալուծութիւն սպառնալով քահանային՝ որ զուգաւորութեան նոցա պատճառ լիցի։ Երկրորդ ամուսնութեանց համար կը հրամայուի ապաշխարութեան կանոնը պահել։ Գերութեան մէջ հեթանոսաց հետ պղծուողներուն, կամ հեթանոսներէ ակամայութեամբ պղծուած կիներուն, մէկ տարուան ապաշխարութիւնը բաւական կը սեպուի։ Վերջապէս կ՚արգելուի դաշտանի մէջ գտնուողներուն պսակը օրհել (ԿԱՆ. 131-133)։

« 605. Պարտաւի Ժողովը   |   607. Սուրբ Գրոց Կանոնը »
© Gratun.org