Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Սիոն Ա. Բաւոնեցի

610. Շարժումին Տարածուիլը

Այդ պստիկ յաջողութիւններ մեծ հռչակ ունեցան, այնպէս որ ամէն կողմէն նախարարներ ոտք կ՚ելլէին, եւ կարծէին լցեալ զժամանակ իշխանութեանն Իսմայելի։ Մոնողոն, այսինքն չգնաւոր մէկն ալ սկսած էր քարոզել, թէ մերձեալ է ժամանակ փրկութեան, եւ թէ ընդհուպ դարձցի գաւազան թագաւորութեանն ի տունն Թորգոմայ, որով ամէն կողմէն խանդավառութիւն կը շատնար, ամէն կողմ Հայեր զինուէին, մինչեւ իսկ Սմբատ սպարապետ իբրեւ յակամայ կամաց կը ստիպուէր ապստամբներուն միանալ (ՂՆԴ. 173), որոնք ուխտերով եւ երդումներով գործի կը սկսէին։ Միայն Աշոտ Բագրատունի, Սահակի որդին, իրենց տկարութիւնը եւ Արաբացւոց զօրութիւնը բացատրելով՝ կ՚ուզէր ապստամբութեան առջեւն առնուլ, այլ լսելի իսկ չէր ըլլար (ՂՆԴ. 176)։ Հինգ հազար հեծելոց գունդ մը կը կազմուէր, եւ հետեւակ ռամիկի խումբ մըն ալ անոնց հետ եւ ամառուան մէջ կ՚երթային Կարինը պաշարել, եւ ամբողջ ձմեռը պաշարումը կը շարունակէին։ Կարինը պաշարողներէն զատ գունդ մըն ալ կազմած էր Համազասպ Արծրունի՝ Գագիկի որդին, Վասպուրականի մէջ, Սահակ եւ Մեհրուժան եղբայրներուն աջակցութեամբ։ Ուրիշ գունդ մըն ալ Կոգովիտի մէջ հաւաքուած էր Վասակ Բագրատունիի, Աշոտի որդւոյն եւ Սմբատի եղբօր հրամանատարութեամբ, որուն մէջ էին Ամատունեաց եւ Տրունեաց գունդերը, եւ իրենց կենդրոններն էին Դարոյնք, Մակու եւ Արագեազ բերդերը։ Ասոնք մերթընդմերթ դուրս ելլելով, իրենց պաշարը կը հոգային։ Իսկ Դուինի մէջ եղող Արաբացի գունդն ալ, շարունակ յարձակումներով՝ Պտղունք, Թալին, Կողբ (ՂՆԴ. 177), Քաղիւն եւ Յարեն (ԿԻՐ. 40) գաւառները կ՚աւերէին, եւ բնակիչները կը կոտորէին, եւ նորէն տեղերնին կը դառնային։ Այսպէս կ՚անցնէր 774-է 775 ձմեռը։

« 609. Արտաւազդ և Մուշեղ   |   611. Արճէշի Պատերազմը »
© Gratun.org