Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Գրիգոր Բ. Վկայասէր

884. Գէորգի Գրուածը

Գրիգորի բացակայութեան Գէորգ Լոռեցին էր, որ հայրապետական պաշտօնը ազատարար կը վարէր, բայց իր ըրածին վրայ յիշատակներ կը պակսին։ Յիշեցինք իր տեղը (§ 674), թէ Տեառն Գէորգայ Հայոց վերադիտողի եւ հոգեշնորհ փիլիսոփայի հաւատոյ գիրը, ուղղուած Յովհաննէսի Ասորւոց պատրիարքի, եւ որ ցարդ Գէորգ Գառնեցիի կը վերագրուէր, նորագոյն հետազօտութեանց համեմատ Լոռեցիին պէտք է վերագրուի, այն մեծ պատճառով, որ Յովհաննէս Ասորւոց պատրիարքը ուրիշ մը չի կրնար ըլլալ, բայց եթէ Բարշուշանը, որուն Հայոց ուղղուած գիրը երեւան եկած է, եւ կատարելապէս կը համապատասխանէ Գէորգի բացատրած կէտերուն (ՅԱՐ. 241)։ Գէորգի նամակը ամբողջապէս կը գտնուի Գիրք Թղթոցի մէջ (ԹՂԹ. 335-357), եւ բացատրուած կէտերն են, խորհուրդի հացին խմորումը եւ համեմումը, խաչերուն օծումը, զանգերուն օրհնութիւնը, օրերուն սկսուածը, եւ ծնունդին տօնը։ Ասորի պատրիարքը Հայոց սովորութիւնները աւելի եւ եկեղեցու կանոններին հակառակ կը գտնէ (ՅԱՐ. 241), իսկ Հայոց վերադիտող ընդարձակօրէն կը պաշտպանէ անոնք՝ բաւական ընդարձակ հմտութեամբ։ Այդ գրուածին մէջ Գէորգին կաթողիկոս բառը իրեն համար չգործածելը, կրնայ պարզ աթոռակից ըլլալուն պարագայով մեկնուիլ, իսկ պարունակութիւնը՝ անոր ուսումնական կարողութիւնը հաւաստելէն զատ, նպաստաւոր փաստ ալ է անոր եկեղեցական նախանձայուզութեան, որ սակայն բաւական չէ անոր վարչական գործունէութիւն ու բարոյական զգացումներն ալ արդարացնել։

« 883. Գրիգոր Կը Դառնայ   |   885. Գէորգ Պաշտօնազուրկ »
© Gratun.org