Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ․ Գրիգոր Գ․ Պահլաւունի

937. Գրիգոր և Աղուանք

Պահլաւունիի Արեւելքի մասին ունեցած հողածութեանց կարգէն է Աղուանից կաթողիկոսական աթոռին երկարատեւ պարապութիւնն ալ վերջացնելը։ Ստեփանոս կաթողիկոս տարիուկէս պաշտօնավարութենէ ետքը վախճանած էր 1131ին, եւ յաջորդին ընտրութիւնը խափանուած էր 8 տարի՝ երկրին շփոթութեանց պատճառով։ Գրիգորի դժուար ըլլալով անձամբ երթալ կամ Աղուաններուն գալ, լիազօր նուիրակութիւն տուաւ կարնոյ Սահակ պիսկոպոսին (ԿԻՐ. 101), որ Աղուանից եպիսկոպոսներուն հետ, եւ դաւիթ թագաւորին ներկայութեան կաթողիկոս օծեց հանգուցեալ Ստեփանոսի հօրեղբօրոչդին Գագիկը, Գրիգորիս անունով, Հոգեգալուստի օրը 1139 Յունիս 11ին, եւ վարդավառին նոր կաթողիկոսը միւռոնօրհնէք եւ եպիսկոպոսի ձեռնադրութիւն կատարեց (ՀԱՅ. 386)։ Ութամեայ պարապութեան երեսէն մկրտութեան միւռոն իսկ կը պակսէր, եւ ձեռնադրութեանց համար եպիսկոպոս չէր գտնուէր, կ՚ըսէ յիշատակագիրը (Հայ. 385)։ Գրիգորի ուրիշ եկեղեցական աշխատութիւնները կը պահենք վերջէն ամփոփել, կցկտուր չընելու համար։

« 936. Գրիգոր և Ներսէս   |   938. Լեւոնի Գերութիւնը »
© Gratun.org