Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ․ Գրիգոր Գ․ Պահլաւունի

959. Յովսէփ և Խոսրով

Այդ միջոցին կը դնէ Վարդան՝ Յովսէփ Դըւնեցիի վկայութիւնը (ՎԱՐ. 129)։ Եուսուֆ բնիկ պարսիկ մահմետական, բայց քրիստոնեայ մօր որդի, Դուինի Նորաշէնք գիւղէն, քրիստոնէից հետ ալ կենակցելով քրիստոնէութեան կ`ընտելանայ եւ հաստատուն հաւատով կը դառնայ եւ կը մկրտուի՝ Յովսէփ անունով։ Նախ Երուսաղէմ ուխտի կ`երթայ, անկէ դառնալով Հռոմկլայ կը հանդիպի, Ներսէս Շնորհալիէ կը սրտապնդուի, եւ իր տունը դառնալով մօրը քով կը պատսպարուի, հայրը արդէն մեռած ըլլալով։ Դուինի ամիրան անոր իսլամութենէ դարձը իմանալով, դատաստանի կ`ենթարկէ եւ ետ դարձնելու փորձերը արդիւնք չունենալնուն գլխատման վճիռը կու տայ, որ եւ կը կարատուի մարդաց 12ին (ՅԱՍ. Ա. 261), կամ լաւ եւս Հայոց 656 մարդաց 13ին, որ համեմատուած է Յունիս 99ին Յայսմաւուրքի անշարժ տոմարով (ՅԱՅ. 621), բայց շարժական տոմարով պիտի համեմատուի, 1167 Դեկտեմբեր 17ին։ Յովսէփ վկային մարմինը թաղուած է Հաւուցթառի վանքը, Գառնի քաղաքի մօտերը։ Ժամանակակից մարտիրոս մըն է Խոսրով Գանձակեցին ալ, նորահաս երիտասարդ մը Աղուանից Արեանաշէն գիւղէն։ Դրացի այլազգի աղջիկ մը իր եղբօր հետ կը չնայ, եւ յղութիւնը երեւան ելած ատեն, կ`ամբաստանէ դրացի Խոսրով գեղանի պատանին, որ իր հրապոյրներուն չէր պատասխանած։ Երիտասարդը Գանձակի դատաւորին կը մատնուի, եւ ուրացութեան կը բռնադատուի, եւ իր հաւատքի վրայ հաստատուն մնալուն համար, քարակոծմամբ կը նահատակուի, 616 արաց 3ին, որ համեմատուեր է 1167 Յունուար 10ին (ՆՈՐ. 23) այլ պէտք էր համեմատուէր Յուլիս 10ին, արդէն Յայսմաւուրքն ալ կը դնէ Յուլիս 3ին (ՅԱՍ. Բ. 5)։

« 958. Գոհարինեան Վկայք   |   960. Գէորգ և Աւետ »
© Gratun.org