Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Ս. Ներսէս Դ. Կլայեցի

977. Բիւզանդիոյ Մէջ

Թէորիանոսի եւ Ութմանի Բիւզանդիա դառնալէն ետք, նորէն երկու տարիներ կանցնին, մինչեւ որ Մանուէլ կայսր Հայոց կաթողիկոսին նամակն ու ընթացքը կշռէր, միութեան գործին մասին գործնական ծրագիր մը կազմէր, եւ զայն վերջացնելու ձեռնարկէր։ Եթէ իրօք Ներսէս եւ իր եպիսկոպոսները այնպէս համոզուած էին քաղկեդոնիկ դաւանութեան, որ բացարձակապէս կը հերքէին եւ կը նզովէին հակաքաղկեդոնականները (ԿԱԼ. 321), շատ աշխատանք մնացած պիտի չըլլար միութիւնը անմիջապէս կնքելու, եւ ոչ ալ հարկ պիտի ըլլար Ներսէսի վերագրել այնպիսի ծիծաղելի դեր մը, որ ժողով գումարէ, եւ այնտեղ կեղծելով խօսի ի կողմանէ Հայոց, վիճաբանելով ընդդէմ Յունաց, եւ ապա պաշտաճաւոր կերպիւ եւ սակաւ սակաւ տեղի տայ, եւ դուռ բանայ ի բաց բառնալ զմոլորութիւնս իւրեանց (ԿԱԼ. 319)։ Թէորիանոս պէտք է յուսադրած ըլլայ կայսրն ու պատրիարքը, որ անոնք կրցած են համարձակօրէն առաջարկել՝ հռչակաւոր ինը կէտերը, որ գլխագրեալ խնդիրք են կոչուած (ԸՆԴ. 136)։ Իրաւ երկու տարուան յապաղումին պատճառ կրնան նկատուիլ կայսրութեան եւ Վենետկեցւոց մէջ տեղի ունեցած պատերազմները՝ բայց եթէ գործը իսկապէս պատրաստ էր, դժուար չէր միեւնոյն ատեն Հայոց հետ միութիւնը կնքել, որով Մանուէլ Լատիններու դէմ մղած պայքարին օժանդակ մը գտած կ`ըլլար, Հայերը բոլորովին հեռացնելով Լատիններուն բարեկամութենէն։ Երկամեայ միջոցին համար, 1170է 1172, որոշակի պատմուած եղելութիւններ չունինք Շնորհալիի գործունէութեան մասին, եւ յարմար կը սեպենք զայն լեցնել այն մանր իրողութիւններով զորս կը քաղենք իրեն նամակներէն։

« 976. Ներսէսի Հետ Եղողներ   |   978. Արեւորդեաց Դարձը »
© Gratun.org