Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Ս. Ներսէս Դ. Կլայեցի

981. Ասորիներու Հետ

Թէորիանոսի վիճաբանութեանց մէջ Կեսոնիոյ Ասորի եպիսկոպոս Յովհաննէսի մի անունը յիշուած էր (§ 976), եւ հարկաւ նոյն այս Յովհաննէս եպիսկոպոսն է, զոր կը յիշէ Շնորհալի, Ասորւոց Միխայէլ պատրիարքին գրած նամակին մէջ (ԸՆԴ. 205-206)։ Ասորւոց պատրիարքը մեռած էր նոյն իսկ Պահլաւունիին վախճանած շաբաթը, եւ Ասորի եպիսկոպոսներ նոր պատրիարքի ընտրութեան առթիւ Հայերուն հետ մերձեցման գաղափարը յղացեր եւ երկու եպիսկոպոսք իբրեւ պատուիրակ զրկած էին Ներսէսի մօտ վասն միաբանելոյ ընդ ազգիս մերում (ԸՆԴ. 117)։ Ընտրուած պատրիարքը Միխայէլն էր, եւ երկու եպիսկոպոսներէն մէկը կամ առաջինը Յովհաննէսն էր։ Իսկ Հայերուն եւ Ասորիներուն մէջ խնդրոյ նիւթ եղող կէտը՝ ապականութեան խնդիրն էր, այսինքն է Յուլիանեանց եւ Սեւերեանց տարբերութիւնը (§ 350), ինչ որ գոհացուցիչ լուծում ստացած էր Օձնեցիին ատենը (§ 572), բայց ինչպէս սովորական է, ամէն մի մանր պարագայ առիթ կ`ընծայէր հին զրոյցներ նորոգելու, եւ այսպէս եղած էր այս անգամ ալ։ Ոմանք սկսած էին նորէն Ասորիներուն հաւատացնել, թէ Հայք զՅուլիանեանյ Աղիկառնացւոյ ունին զխոստովանութիւն, ուստի Շնորհալին կը բաւականանայ յայտարարել՝ թէ կաթողիկէ եկեղեցի նզովէ ոչ միայն Յուլիանեանց վարդապետութիւնը զասացողսն եւ զընդունողսն, այլ եւ զանիրաւ զրպարտողսն զմեզ, եւ ամէն բան Յովհաննէս եպիսկոպոսին հասկցնելով, եւ ձեռքն ալ համառօտ թուղթ մը տալով Միխայէլ պատրիարքին կը դարձնէ, Թէորիանոսի Կոստանդնուպոլիս մեկնելէն ետք։ Անապականութեան խնդրով յատկապէս կը զբաղի Շնորհալին, Յակոբ Մելիտինեցի Ասորի վարդապետին գրած նամակին մէջ (ԸՆԴ. 230-240), որով մանրամասնօրէն կը մեկնէ սուրբ գրոց վկայութիւնները եւ Հայ եկեղեցւոյ դաւանութիւնը, սակայն վարդապետականէն դուրս, պատմական պարագայ մը չի ներկայէր, եւ դաւանական կէտեր արդէն բացատրուած են մեր նպատակին բաւելու չափ (§ 574

« 980. Յարաբերական Գործեր   |   982. Քաղաքական Եղելութիւնք »
© Gratun.org