Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Գրիգոր Դ. Տղայ

996. Մանուէլի Դիմումը

Միութենական խնդիրը խիստ կարեւոր եւ հետաքրքրական կէտի վրայ կը գտնուէր՝ երբ Շնորհալին կը վախճանէր։ Անդին Մանուէլ իր հռչակաւոր ինը առաջարկութիւններուն մասին՝ Հայերուն վճռական պատասխանին կը սպասէր միամիտ վստահութեամբ, ասդին Հայեր չէին ուզեր միութենէ սպանուած յոյսերը խանգարել, բայց առաջարկներուն ծանրութեան առջեւ կը տատամսէին, եւ Արեւելեաններուն մօտ պատամաւոր ղրկուած Ստեփանոս եպիսկոպոսի դարձին կը սպասէին, որ անոնց տրամադրութեան վրայ ապահովուին։ Մանուէլ երբ Ներսէսի մեռնիլը կը լսէ, խորապէէս կը վշտանայ, վասնզի կը կարծէր թէ Ներսէս իրեն համամիտ էր, եւ ինքնիրեն կը հառաչէրր, Զի արդ զիմս փափաք անկատար թողեալ ժամանեցեր առ Քրիստոս (ԸՆԴ. 165)։ Բայց որպէսզի գործը չարգելուի, անմիջապէս երրորդ անգամ ըլլալով ճամբայ կը հանէր Թէորիանոս մագիստրոսը, որպէս զի Ներսէսի յաջորդը շնորհաւորէ, բայց աւելի որպէսզի զայն քաջալերէ եւ յորդորէ, օժանդակէ եւ խրատէ, որ սկսեալն ի նախնոյն եւ յերանելի հօրէն քո՝ ի ձեռն քո կատարեսցի (ԸՆԴ. 166)։ Թէորիանոս չկրցաւ իր ճամբան շարունակել, սաստիկ պատերազմ կար Յունաց կայսրութեան եւ Իկոնիոնի սուլթանութեան մէջ, որ Ռում կամ Յունական կը կոչուէր, յունական երկիրներու մէջ հաստատուած ըլլալուն համար։ Կայսրութեան պաշտօնական անձերուն վտանգաւոր էր սուլթանութեան երկիրներէն անցնիլ, Թէորիանոսի ալ հնար չեղաւ Հռոմկլայ հասնիլ, քանի որ ցամաքի ճամբով ուղեւորած էր։ Ուստի ստիպուեցաւ անձամբ երթալու գաղափարէն հրաժարիլ, սոսկական բայց բայց հաւատարիմ սուրհանդակ մը ճարեց՝ կայսերական նամակը Հռոմկլայ նոր կաթողիկոսին հասցնելու, եւ ինքն ստիպուած ետ դարձաւ Բիւզանդիոն, ուր սակայն կայսրը չգտաւ, վասնզի նա մեկնած էր Այլազգիներուն դէմ պատերազմի երթալու համար։

« 995. Անունն ու Տարիքը   |   997. Գրիգորի Պատասխանը »
© Gratun.org