Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Գրիգոր Ե. Քարավէժ

1035. Թշնամական Խորհուրդներ

Եթէ տարի մը եւ աւելի տեւեցին այդ խնդիրները Լեւոնի եւ Քարավէժի մէջ, եթէ նախանձոտ եպիսկոպոսներու չարախօսութիւնները չորս հինգ անգամ կրկնուեցան, եթէ Լեւոնը ուժգին միջոցներու բռնադատելու համար հարկ եղաւ որ Գրիգոր Ապիրատ անձամբ Սիս երթայ եւ բերանացի ստիպումներ ընէ, պէտք կ՚ըլլայ ուրեմն հետեւցնել, թէ Գրիգոր Քարավէժ ուժգնապէս կը մաքառէր իրեն վրայ ծանրացող բռնադատութիւններու դէմ, թերեւս երկայնամտութիւնն ալ հատնելով կը պարտաւորուէր խիստ կերպեր գործածել իր դիմադրութեան մէջ։ Լամբրոնացին կը խոստովանի իրեն կաթողիկոսութեան դէմ ելած ըլլալը, երբ Լեւոնին կը յիշեցնէ, թէ ոչ հաւատացիք մեր չարակնելոյ իշխանութեանն, որում առընթեր էաք եւ տեղեակ, մինչ Արեւելեայք ի բացեայ գոլով ի նոցին ծանօթութենէն (ՏՂԱ. 227), շարունակ կը քաջալերէին երիտասարդ կաթողիկոսը իր ընդդիմութեան մէջ։ Այս կերպով գործը երթալով կը բորբոքէր, կիրքեր կը զայրանային, եւ Լեւոն ինքն ալ գլխաւոր եպիսկոպոսներուն գրգռիչ գրութիւններէն եւ ստիպողական բանակցութիւններէն շարժուած, հաւանեցաւ վերջապէս բռնի ոյժով կաթողիկոսը թոռէն ղրկել։ Այս նպատակով որոշուեցաւ նաշ Գրիգոր-Վահրամը նենգաւոր միջոցներով Հռոմկլայէ հեռացնել, ուր իշխանաբար կը տիրապետէր ու զայն իրենց ձեռքին ներքեւ առնել, եւ յետոյ գործին օրինաւորութեան ձեւ տալու համար եկեղեցական ժողովին քննութեան եւ վճիռին ենթարկել, եւ այսպէս գահընկեց հռչակել երիտասարդ կաթողիոսը, եւ իրենց ուզածը եւ իրենց յարմար եկող մէկը կաթողիկոսութեան աթոռը բարձրացնել։ Որոշման գործադիր նշանակուեցաւ Յովհաննէս Սսոյ եպիսկոպոսը, որ բարեկամական կերպով Հռոմկլայ գնաց. մտաւ առ կաթողիկոսն, եւ Քարավէժ պատուով մեծարեց զնա որպէս զհիւր։ Յովհաննէս իրեն հետ բազմաթիւ հետեւորդներ ալ ունէր, որոնք հետզհետէ Հռոմկլայի բերդին մէջ շատցան, ուր էր հայրապետանոցը, եւ աւելի զօրաւոր եկան քան հայրապետական բերդապահները։ Երբ որ Յովհաննէս իր նենգամիտ նախապատրաստութիւնները լրացուց, օրին մէկը, մինչ նստեալ էին ի սեղան ճաշոյն, իրեններուն հրաման տուաւ, եւ իսկոյն բերդին դուռները եւ աշտարակները Յովհաննէսի հետեւորդ զօրականներուն ձեռքն անցան։ Հայրապետական բերդապահներ յանկարծակիի եկան, եւ տարածեցաւ աղմուկն, եւ երիտասարդ կաթողիկոսը շուարած իր հիւրին կը հարցնէ. Տէր Յովհաննէս, այս ի՞նչ իրք է. եւ նա պաղարիւնով մը կը պատասխանէ. Բռնած ես։ Նոյն ատեն Յովհաննէս իրեններուն կը հրամայէ, կաթողիկոսին վրայ կը յարձակին, եւ կը փակեն զայն ի զընտան, եւ խիստ պահպանութեան ներքեւ կ՚առնեն (ՍՄԲ. 107)։

« 1034. Գլխաւոր Գրգռողներ   |   1036. Քարավէժ Կալանաւոր »
© Gratun.org