Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Գրիգոր Զ. Ապիրատ

1039. Ընտրութիւն և Նախընթաց

Քարաւէժի յաջորդութիւնը որոշուեցաւ առանց երկար ձեւակերպութեանց։ Եւ զաթոռն էառ Ապիրատն (ՎԱՐ. 139), կամ Դրին կաթողիկոս զտէր Գրիգոր Ապիրատն (ՍՄԲ. 107) բացատրութիւնները, բացարձակ կամքի մը տիրապետելը կը յայտնեն, եւ այս ալ Լեւոնին կամքն էր, որ երբ երիտասարդին վրայ դրած ակնկալութեանը մէջ յուսախաբ եղաւ, աչքը դարձուց ծերունիին, իրեն հլու հնազանդ կաթողիկոս մը ունենալու համար։ Գործը վերջացաւ Քարավէժի խնդիրին համար գումարուածկիլիկեցիի եպիսկոպոսներով, ուր հաստատուեցաւ եւ օծուեցաւ Ապիրատը։ Իբրեւ թւական պէտք է ընդունիլ 1194 տարւոյ վերջերը։ Այդ ընտրութիւնը շատ հաճելի եղած չ՚երեւիր Լամբրոնացիին, ոչ այնչափ Ապիրատի անձին վրայ դիտողութիւն ունենալով, որչափ իրեն ետեւ մնալուն վրայ ցաւելով։ Նա ինքն Լեւոնի կը գրէ, թէ այն ժողովին մէջ, որ Քարավէժի մահուընէ ետքը Սիսի մէջ գումարուած էր, ձեր հրամանին համաձայնեցայ, իբրեւ Աստուծոյ հրամանին, խորհրդակից չեղայ ձեր ըրածին, խնդիր ալ չուզեցի հանել, թէպէտեւ ունէաք մարմնական ժառանգակցութիւն ի նոյնն (ՏՂԱ. 225), եւ դուք ալ կը յայտնէիք թէ արժանի էի հայրապետութեան եւ պատուոյ (ՏՂԱ. 213)։ Բայց Լեւոն զգուշացաւ Լամբրոնացին առջեւ քաշելէ, ոչ միայն վախցաւ Արեւելեանները եւսքանզեւս գրգռել, այլ թերեւս կասկածեցաւ ալ՝ որ Լամբրոնացին բուռն բնաւորութեան տէր ըլլալուն, իր հրահանգներուն հետեւող եւ հրամաններուն գործադրիչ չ՚ըլլար, եւ կրնայ նորանոր դժուարութիւններ յարուցանել։ Ընդհակառակն Գրիգոր Ապիրատ, արդէն 72 տարեկան եղած, տարիքի բերմամբ ալ ինքնագլուխ ձեռներէցութիւն չէր կրնր ցուցնել, միւս կողմէն բնաւորութեամբ ալ հեզ եւ հանդարտ մէկն էր։ Որչափ ալ ան իր երիտասարդութիւնը զինուորական ծառայութեանց նուիրած էր, եւ իր հօր Շահան զօրաւարին ձեռքին ներքեւ աշխարհիկ կեանք անցուցած էր, եւ նոյնիսկ 30 տարեկան եղած ատենն ալ (ՉԱՓ. 306) Կոստանդնուպոլսոյ մէջ զուարթ կենցաղ կը վարէր, բայց անկէ ետքը եկեղեցականութեան նւիրուելովը, բնական հանդարտութեան եւ հեզահոգի բնաւորութեան տէր ըլլալը յայտնած էր։ Ապիրատ կոչումը, որ Ծովքեցիներուն ճիւղին մէջ տոհմական անուն մըն էր, նոր կաթողիկոսին աւազանի անունն էր, որ ձեռնադրութենէն ետքը Գրիգոր անունին հետ մէկտեղ գործածուելով, պատմութեան մէջ սովորական դարձաւ իբրեւ մակդիր անուն։

« 1038. Գործին Վրայ Տեսութիւն   |   1040. Արեւելեայք Ընդդիմադիր »
© Gratun.org