Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ազգապատում, Հատոր Ա by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Գրիգոր Զ. Ապիրատ

1041. Լեւոն Շահեցող

Արեւելեաններուն այդ առթիւ գրած նամակները չունինք, որոնք այնչափ յուզած են Լամբրոնացին, որ մինչեւ իսկ լեզուի չափաւորութիւնը եւ քրիստոնէական հեզութիւնը մոռացութեան տուած է։ Եւ ոչ ալ գիտենք նամակները բերող վարդապետին անունը, որ պաշտօն ունէր բերանացի ալ բացատրել Արեւելեայց գանգատները կատարուած եղելութեանց եւ Լամբրոնացին չէ ուզած իսկ անունը տալ այդ վարդապետին, այլ նախատական ոճով մը կը գրէ, թէ զրպարտեցին հրեշտակութեամբ միոյ մոնողոնի, որոյ եւ անունն Աստուծոյ էր անգիտելի (ՏՂԱ. 228)։ Լեւոն Արեւելեայց պատգամաւորութիւնը ընդունելով, իր սովորութեան համեմատ , կիսովի կերպերով երկու կողմերն ալ շահիլ ուզեց։ Ապիրատի կաթողիկոսութենէն ետ չի կեցաւ, նկատելով զայն իբրեւ կատարեալ գործողութիւն, եւ թերեւս չուզելով ալ կաթողիկոս ունենլ մէկ մը՝ որուն վրայ իշխելու յոյս չունէր, եւ որ յայտնապէս իր հրահանգներուն պիտի չհնազանդէր։ Բարսեղ Քարավէժէն շատ աւելի խիստ էր իր ուղղութեանց մէջ, եւ աւելի մեծ հեղինակութիւն կը վայելէր Արեւելեայց օգնութեամբ եւ ազդեցութեամբ։ Բայց բոլորովին ալ անոնք կոտրել չուզելով հաւանեցաւ Լամբրոնացին հեռացնել իր պալատէն, եւ անոր խորհրդակցութեամբ չի գործել. եւ միանգամայն անոր պատուիրեց, որ իր նորութիւններէն ետ կենայ։ Լեւոն նոյն իսկ Լամբրոնացիին երէց եղբայր եւ Լամբրոնի իշխան Հեթումը իրեն կանչեց, եւ անոր յանձնարարեց, որ պէտք եղածը եղբօրը հաղորդէ, եւ զայն յորդորէ չափին մէջ մնալ, Լամբրոնացին կը գրէ Լեւոնին. Եկն իշխողդ մեր Հեթում, եւ եբեր առ իս ի ձենջ պատուէր հրամանի, որպէս առ տհաս մանուկ, թէ ոչ եմ յօգուտ ձեր, եւ թէ նկարգ է իմ ընթացք եւ անօգուտ, եւ չէ ընդ շաւիղս երանեալ հարց մերոց, եւ թէ ես ստերիւրեալ գնամ ի նոցա շաւղաց (ՏՂԱ. 213)։ Լեւոն ամենայն խոհեմութեամբ նոյն իսկ եղբօրը ձեռքով հաղորդուած էր Լամբրոնացիին իր միտքը, եւ այս յայտնի կը ցուցնէ, թէ անոր միտքը, եղած է, ու իսկապէս Լամբրոնացին գործէն հեռացնել ոչ անոր խորհրդակցութիւնը անարգել, եւ ոչ ալ գործակցութիւնը դադրեցնել, այլ միայն Արեւելեանները չխրտչեցնելու, եւ ապագային անոնց բարեկամութենէն սպանուած օգնութենէն չզրկուելու համար, գոնէ առժամապէս եւ առերեւոյթ կերպով գոհացնել անոնց պահանջը։ Միւս կողմէն ինքն Լեւոն ալ ազատած պիտի ըլլար Լամբրոնացիին բուռն կերպերէն եւ բռնադատիչ թելադրութիւններէն, Ապիրատն ալ Լամբրոնացիի անմիջական ազդեցութենէն ազատ աւելի իրեն հետ պիտի կապուէր, եւ իր հրահանգներուն պիտի հնազանդէր։

« 1040. Արեւելեայք Ընդդիմադիր   |   1042. Ամբրոնացին Բողոքող »
© Gratun.org