Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Ժամագիրք

Գիշերային Ժամ

Տէր զի բազում եղեն նեղիչք իմ

Տէ'ր, զի՜ բազում եղեն նեղիչք իմ, եւ բազումք յարեան ի վերայ իմ,

Բազումք ասէին զանձնէ իմմէ, թէ` չիք փրկութիւն սորա առ Աստուած իւր:

Այլ դու, Տէ'ր, օգնական իմ ես, փառք իմ եւ բարձրացուցիչ գլխոյ իմոյ:

Ձայնիւ իմով ես առ Տէր կարդացի, եւ լուաւ ինձ ի լեռնէ սրբոյ իւրմէ:

Ես ննջեցի եւ ի քուն եղէ, զարթեայ եւ Տէր ընդունելի իմ է:

Ոչ երկայց ես ի բիւրաւոր զօրաց նոցա, ոյք շուրջանակի պատեալ պաշարեալ պահէին զիս:

Արի', Տէ'ր, եւ փրկեա' զիս, Աստուա'ծ իմ, զի դու հարեր զամենեսեան, ոյք էին ընդ իս թշնամութեամբ ի տարապարտուց, եւ զատամունս մեղաւորաց փշրեսցես:

Տեառնդ է փրկութիւն, ի վերայ ժողովրդեան քո օրհնութիւն քո:

Տէ'ր Աստուած փրկութեան իմոյ, ի տուէ կարդացի եւ գիշերի առաջի քո:

Մտցեն աղօթք իմ առաջի քո, Տէ'ր, խոնարհեսցի ունկն քո ի խնդրուածս իմ:

Զի լցաւ չարչարանօք անձն իմ, եւ կեանք իմ ի դժոխս մերձեցան, եւ համարեցայ ես ընդ այնոսիկ, որք իջանեն ի գուբ:

Եղէ ես որպէս մարդ առանց օգնականի եւ ի մեռեալս ազատ, որպէս զվիրաւորս, որք ննջեն ի գերեզմանի:

Զորս դու ոչ յիշեցեր, նոքա ի ձեռանէ քումմէ մերժեցան:

Եդին զիս ի գբի ներքնումն, ի խաւարի եւ ի ստուերս մահու:

Յիս հաստատեցաւ սրտմտութիւն քո, զամենայն զբօսանս քո ածեր ի վերայ իմ:

Հեռի արարեր յինէն զծանօթս իմ, եւ եդին զիս նշաւակ իւրեանց:

Մատնեցայ եւ ոչ ելանէի, աչք իմ տկարացան յաղքատութենէ:

Աղաղակեսցի առ Տէր զօրհանապազ եւ համբարձի առ քեզ զձեռս իմ:

Միթէ մեռելոց առնիցե՞ս զսքանչելիս քո, կամ բժիշկք յարուցեալ խոստովան առնիցի՞ն առ քեզ:

Միթէ պատմեսցէ՞ ոք երբեք ի գերեզմանի զողորմութիւնս քո կամ ճշմարտութիւնս քո ի կորստեան:

Միթէ ճանաչիցի՞ն ի խաւարի սքանչելիք քո, կամ արդարութիւն քո յերկիր մոռացեալ:

Ես առ քեզ, Տէ'ր, աղաղակեցի, առաւօտու աղօթք իմ ժամանեսցեն առ քեզ:

Ընդէ՞ր, Տէ'ր, մերժես զանձն իմ կամ դարձուցանես զերեսս քո յինէն:

Տնանկ եւ վաստակաւոր եմ ես ի մանկութենէ իմմէ, ի բարձրութենէ խոնարհեցայ եւ ապշեցայ:

Յիս հաստատեցաւ բարկութիւն քո, արհաւիրք քո խռովեցուցին զիս:

Շրջեցան զինեւ, որպէս ջուր, զօր ամենայն պաշարեցին զիս ի միասին:

Հեռի արարեր յինէն զբարեկամս իմ եւ զծանօթս իմ վասն թշուառութեան իմոյ:

Օրհնեա', ա'նձն իմ, զՏէր, եւ ամենայն ոսկե'րք իմ, զանուն սուրբ նորա:

Օրհնեա', ա'նձն իմ, զՏէր, եւ մի' մոռանար զամենայն տուրս նորա,

Ո քաւէ զմեղս քո, բժշկէ զամենայն հիւանդութիւնս քո,

Ո փրկէ յապականութենէ զկեանս քո, պսակէ զքեզ ողորմութեամբ եւ գթութեամբ,

Ո լնու ի բարութենէ զցանկութիւն քո, նորոգեսցի որպէս արծուոյ մանկութիւն քո:

Առնէ ողորմութիւնս Տէր եւ իրաւունս ամենայն զրկելոց:

Եցոյց Տէր զճանապարհս իւր Մովսիսի եւ որդւոցն Իսրայելի` զկամս իւր:

Գթած, ողորմած է Տէր, երկայնամիտ եւ բազումողորմ:

Ոչ ի սպառ բարկանայ մեզ Տէր եւ ոչ յաւիտեան պահէ ոխս:

Ոչ ըստ մեղաց մերոց արար մեզ Տէր եւ ոչ ըստ անօրէնութեան մերում հատոյց մեզ:

Այլ որպէս բարձր են երկինք յերկրէ, այնպէս զօրացոյց Տէր զողորմութիւն իւր ի վերայ երկիւղածաց իւրոց:

Որչափ հեռի են արեւելք յարեւմտից, այնչափ հեռի արար ի մէնջ զանօրէնութինս մեր:

Որպէս գթայ հայր ի վերայ որդւոց իւրոց, այնպէս գթասցի Տէր յերկիւղածս իւր:

Զի նա գիտաց զստեղծուածս մեր եւ յիշեաց, թէ հող եմք:

Մարդոյ որպէս խոտոյ են աւուրք իւր. որպէս ծաղիկ վայրի, այնպէս ծաղկի:

Շնչէ ի նմա հողմ, եւ ոչ է, եւ ոչ եւս երեւի տեղի նորա:

Բայց ողորմութիւն Տեառն մնայ յաւիտեանս յաւիտենից ի վերայ երկիւղածաց իւրոց, եւ արդարութիւն նորա յորդւոց մինչեւ յորդիս, ոյք պահեն զուխտս նորա, յիշեն զպատուիրանս նորա եւ առնեն զնա:

Տէր յերկինս պատրաստեաց զաթոռ իւր, արքայութիւն նորա ամենեցուն տիրէ:

Օրհնեցէ'ք զՏէր, ամենայն հրեշտա'կք նորա, հզօ'րք զօրութեամբ, ոյք առնէք զբան նորա ի լսել ձայնի պատգամաց նորա:

Օրհնեցէ'ք զՏէր, ամենայն զօրութի'ւնք նորա, պաշտօնեա'յք եւ արարո'ղք կամաց նորա:

Օրհնեցէ'ք զՏէր, ամենայն գո'րծք նորա, զի ընդ ամենայն տեղիս է տէրութիւն նորա. օրհնեա', ա'նձն իմ, զՏէր:

Տէ'ր, լո'ւր աղօթից իմոց, ո'ւնկն դիր խնդրուածաց իմոց ճշմարտութեամբ քով:

Լո'ւր ինձ արդարութեամբ քով եւ մի' մտաներ ի դատաստան ընդ ծառայի քում, զի ոչ արդարանայ առաջի քո ամենայն կենդանի:

Հալածեաց թշնամին զանձն իմ, խոնարհ արար յերկիր զկեանս իմ եւ նստոյց զիս ի խաւարի, որպէս մեռեալ յաւիտենից:

Ձանձրացաւ յիս հոգի իմ, եւ սիրտ իմ խռովեցաւ յիս:

Յիշեցի զաւուրսն զառաջինս, խորհեցայ յամենայն գործս քո, յարարածս ձեռաց քոց խորհեցայ եւ համբարձի առ քեզ զձեռս իմ:

Անձն իմ որպէս զերկիր ծարաւի է առ քեզ, վաղվաղակի լո'ւր ինձ, Տէ'ր, զի նուաղեցաւ յինէն հոգի իմ:

Մի' դարձուցաներ զերեսս քո յինէն. նմանիցիմ այնոցիկ, ոյք իջանեն ի գուբ:

Լսելի' արա ինձ առաւօտու զողորմութիւնս քո, զի ես ի քեզ, Տէ'ր, յուսացայ:

Ցո'յց ինձ ճանապարհ, յոր եւ գնացից, զի առ քեզ, Տէ'ր, համբարձի զանձն իմ:

Փրկեա' զիս ի թշնամեաց իմոց, Տէ'ր, զի զքեզ ապաւէն ինձ արարի:

Ուսո' ինձ առնել զկամս քո, զի դու ես Աստուած իմ:

Հոգի քո բարի առաջնորդեսցէ ինձ ի յերկիր ուղիղ:

Վասն անուան քո, Տէ'ր, կեցուսցես զիս, արդարութեամբ քով հանցես ի նեղութենէ զանձն իմ:

Ողորմութեամբ քով սատակեա' զթշնամիս իմ եւ կորո' զամենայն նեղիչս անձին իմոյ, զի ես ծառայ քո եմ:

Փառք Հօր եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն:

« Տէր եթէ զշրթունս իմ բանաս   |   Յիշեսցուք ի գիշերի »
© Gratun.org