Gratun
Search  show page numbers   Sign in
« Աստուածաշնչական Սուրբեր by Շնորհք Արք․ Գալուստեան

Մուտք

Եկեղեցական տեսակէտէ դիտուած՝ տարուան օրերը կը բաժնուին երեք խումբերու՝ ՏԷՐՈՒՆԻ ՕՐԵՐ, ՊԱՀՈՑ ՕՐԵՐ եւ ՍՐԲՈՑ ՕՐԵՐ։ Մենք առաջին երկու խումբերու մասին գրած եղանք ուղղակի կամ անուղղակի կերպով, մեր ցարդ հրատարակած չորս գրքոյկներով․ այսինքն՝

ՄԵԾ ՊԱՀՔԻ ԿԻՐԱԿԻՆԵՐՈՒ ՈՍԿԻ ՇՂԹԱՆ, 1971։
ԳՈՒՆԱԳԵՂ, ԿԻՐԱԿԻՆԵՐ ԵՒ ՀՈԳԵԳԱԼՈՒՍՏ, 1972։
ԱՒԱԳ ՇԱԲԱԹ, 1974։
ՏԱՂԱՒԱՐ ՏՕՆԵՐ ընդ մամլով։

Այս հատորով կը ձեռնարկենք ներկայացնելու երրորդ եւ վերջին խումբը, որ պիտի բաղկանայ երեք անջատ գիրքերէ։

Ա. ԱՍՏՈՒԱԾԱՇՆՉԱԿԱՆ ՍՈՒՐԲԵՐ
Բ. ՀԱՄԱՔՐԻՍՏՈՆԷԱԿԱՆ ՍՈՒՐԲԵՐ
Գ․ ՀԱՅԱԶԳԻ ՍՈՒՐԲԵՐ

Առաջին այս հատորով մենք կ’անդրադառնանք Աստուածաշնչական այն սուրբերուն, որոնք անցած են մեր տօնացոյցին, եւ որոնք բնականօրէն կը բաժնուին երկու խումբերու Հին Կտակարանի Սուրբեր եւ Նոր Կտակարանի Սուրբեր։ Առաջին խումբը կը կազմեն ճշմարիտ միաստուածութեան կրօնքի եթէ ոչ հնարիչները եւ հիմնադիրները, գէթ հետեւողները եւ յայտնագործիչները. եթէ ոչ տարածիչները՝ գէթ նախանձայոյզ պահպանողները եւ ջերմեռանդ պաշտպանները։ Մենք ասոնք կոչած ենք հաւատքի հերոսներ։ Իսկ երկրորդ խումբը կը ներկայացնեն քրիստոնէական կրօնքի առաջին հետեւողները եւ եկեղեցիի հիմքերը եւ անոր անձնդիր տարածիչները եւ վկաները իրենց խօսքով, գործքով եւ արիւնով։

* * *

Մակերեսային մտածումով մը կրնայ խորհուիլ, որ ժամանակավրէպ է սուրբերու մասին գրելը, սակայն իրականութեան մէջ ոչ մէկ ատեն այնքան շատ պէտք ունեցած ենք սրբութեան գաղափարին անդրադարձումին եւ այդ գաղափարականը իրագործողներուն, որքան մեր ժամանակներու մէջ, որովհետեւ քրիստոնէական կրօնքի ծագումէն ասդին գրեթէ ոչ մէկ ատեն այնքան անտեսուած է սրբութեան գաղափարը եւ անոր դրօշակիրները, որքան մեր ժամանակներուն մէջ։ Կ’ապրինք աշխարհիկ՝ «բրօֆան» դարաշրջանի մը մէջ, ուր մարդիկ ոչ միայն կ՛անգիտանան, այլ նաեւ երբեմն կ’արհամարհեն Քրիստոնէական այս իտէալը, եւ ասիկա կը պատահի ոչ միայն եկեղեցիի շրջանակէն դուրս, այլ մինչեւ իսկ երբեմն անոր շրջանակէն ներս։ Այս մտայնութեան եւ սանձարձակ երեւոյթին հակազդելու յաւակնութեամբ չէ, որ կը ձեռնարկենք այս, ըստ բաւականի, ծանր եւ երկար աշխատանքին, այլ պարզապէս յուշարարի եւ մունետիկի դեր կատարելու համար գէթ բոլոր անոնց, որոնք դեռ լրջութեամբ կ՛առնեն Հայց. ՍՈՒՐԲ Եկեղեցւոյ իրենց անդամակցութիւնը։ Արդարեւ մենք այսօր մոռցած ենք ՍՈՒՐԲԵՐԸ, եւ դադրած ենք անոնց հետ հաղորդուելէ. այդ է պատճառը, որ մենք դադրած ենք այլեւս սուրբերու հանդիպելէ կեանքի մէջ։

Նման գործի մը ձեռնարկելով՝ մեր նպատակը «Յայսմաւուրք» գրել չէ, ոչ ալ հանգամանօրէն անդրադառնալ անոնցմէ իւրաքանչիւրին կեանքին եւ գործին: Մեր յառաջադրութիւնն է յիշատակել զանոնք իրենց մարդկային գիծերուն մէջ եւ մատնանշել աստուածային յատուկ միջամտութիւնը իրենց կեանքէն ներս, վասն զի առանց աստուածային յատուկ միջամտութեան ոչ ոք կրնայ սուրբ ըլլալ։

* * *

Աւելորդ է թերեւս յիշելն անգամ, թէ Աստուածաշնչական Սուրբերու կեանքին եւ գործունէութեան միակ աղբիւրը նոյն ինքն Ս.Գիրքն է, որմէ համառօտելով միայն ներկայացուցած ենք զանոնք։ Մեր պատկերացման ընթացքին փորձած ենք երբեմն աւելի լոյս եւ ստուեր ձգել անոնց վրայ, աւելի ակնբախ ընծայելու համար անոնց դէմքերը եւ կերպարը։

17. 10. 1975
ՇՆՈՐՀՔ ԱՐՔԵՊԻՍԿՈՊՈՍ

Ներածութիւն »
© Gratun.org