Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Գրիգոր Է Անաւարզեցի

1242. Ստեփանոս Օրբելեան

Այստեղ պէտք էր առանձինն խօսիլ Ստեփանոս Օրբելեան մետրապոլիտին վրայ, որ դարուս նշանաւորագոյն դէմքերէն մին եղաւ, սակայն պատմութեան կարգին հետզհետէ առջեւ բերինք անոր գործունէութիւնը ու կեանքը, եւ պէտք չի մնար նորէն անդրադառնալ։ Իր գլխաւոր երկասիրութիւնն է Պատմութիւն նահանգին կամ Տանն Սիսական, որուն մէջ վիճակագրական տեղեկութիւններ ալ խառնած է։ Շինարար եպիսկոպոս մըն ալ եղած է՝ Սիւնեաց վանքերն ու եկեղեցիները ծաղկեցնելով, զորս ինքն իսկ կը նկարագրէ (ՕՐԲ. Բ. 231-245), եւ որոնց գլխաւորներն են, Տաթեւի երրորդ շինութիւնը, Նորավանքին նուիրած Դլենայ խաչը, Ծակուտքարի կալուածը, Չուայ գիւղը, եւ Արատեսի վանքին ընծայուած թեմերը։ Իր նուէրները յափշտակողներուն կարդացուած անէծքներուն մէջ նկատողութեան արժանի են այլազգիներուն մասին ըսուածները, որ եթէ Տաճիկ իշխանութիւն փոխի, եւ նա նենգել եւ բռնաբարել խորհի, յԱստուծոյ եւ յիւր Մահմէտէն ապիզար լիցի, եւ իւր հալալն հարամ եղիցի եւ հարիւր հազար նալաթ ի վերայ նորա ազգի նորա եւ զաւակաց նորա եղիցի (ՕՐԲ. Բ. 240)։ Օրբելեանի մահուան պարագաները չեն յիշուած պատմութեանց մէջ (§ 1221

« 1241. Եսայի Նչեցի   |   1243. Գրիգոր Բալուեցի »
© Gratun.org