Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Կոստանդին Գ. Կեսարացի

1260. Եւրոպացւոց Դիմումներ

Այդ միջանկյալ պարագաներէ ետքը կը տեսնենք որ Օշին կը փութայ Ատանայի ժողովին արդիւնքը Յովհաննէս պապին ներկայել յատուկ դեսպաններու ձեռքով, որոնք են Յակոբ Կապանի եպիսկոպոսը, ժողովին ներկաներէն մին, եւ Ստեփանոս Նորբերդի իշխանը (ՍԻՍ. 558)։ Բայց միւս կողմէն Հռոմ լուր տուողներ կային, թէ այդ որոշումները գործադրուած չեն, եւ թէ որոնք որ հաւանութիւն յայտնած են, անոնք ալ առերեսս միայն համակերպած են։ Այդ պատճառով պապը հարցուփորձի կենթարկէր Յակոբ եպիսկոպոսը, որ կը յաջողէր պապը համոզել ժողովական գրութեանց փաստերով, եւ անկէ ալ գոհունակութեան պատասխանագիրներ առնելով իր տեղը կը դառնար։ Լատիններուն մօտենալուն նպատակը զինուորական օգնութիւն ստանալն էր, իբր թէ Արեւմտեան քրիստոնէութեան հովանւոյն ներքեւ ապահով եւ տեւողական պիտի ըլլար Հայերուն թագաւորութիւնը, եւ այդ սեւեռեալ գաղափարին կը հետեւէին Կիլիկիոյ քաղաքական եւ եկեղեցական իշխանութեանց գլուխը գտնուողները հաւասարապէս։ Թէ Օշինի պատգամաւորները եւ թէ պապն ալ իր կողմէն դիմումներ կընէին Տարենտոնի իշխանին՝ որ Օշինի աներն էր՝ Նէապոլսոյ թագաւորին՝ որ Յովհաննէս թագուհւոյն հօրեղբայրն էր, եւ Գաղղիոյ Փիլիպպոս Ե. թագաւորին, որ պապին հովանաւորն էր սակայն ոչ ուստեք շարժում մը չէր կատարուէր, եւ Յովհաննէս պապ կը շատնար պատասխանել, թէ զբաղեալ են թագաւորք քրիստոնէից ի կռիւս արեւմտեայց, ու կը խոստանար գունդ մը ճարել օգնութեան համար (ՉԱՄ. Գ. 316), եւ կը փութար քանի մը Դոմինիկեան կրօնաւորներ ղրկել, լատին լեզուն սովորեցնելու (ՍԻՍ. 367), հարկաւ լատին դաւանութիւնն ալ մէկտեղ։ Այս յարաբերութիւններ տեղի կունենային 1318-ին։

« 1259. Յովհաննէս և Ալիխան   |   1261. Երուսաղէմի Աթոռը »
© Gratun.org