Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Մխիթար Ա. Գռներցի

1294. Առարկութիւնք 6-12

Կը շարունակէ կարծեցեալ մոլորութեանց ցուցակը։ 6. Թէ Հայերը կըսեն որ քրիստոնեայ ծնողաց աղաներուն հոգիները Ադամի դրախտը կերթան, իսկ ոչ-քրիստոնեայ ծնողներու տղայոց հոգիները իրենց ծնողքներուն հոգիներուն մոտ կերթան։ կը պատասխանեն, թէ Հայերը քրիստոնեայ եւ ոչ-քրիստոնեայ տղայոց հոգիներուն մէջ զանազանութիւն չեն դներ, այլ թէ ամէնքն ալ միատեղ կերթան տեղ մը՝ որ որոշ չէ, եւ ուր առանց պատժոյ երանութենէ զրկուած կը մնան, եւ թէ այդ տեղին Լիմպոս անուն տալն ալ Լատիններէն սորվեցան։ 7. Թէ Հայրեը կըսեն թէ բոլոր մեռածներու հոգիները օդին կամ երկրի մէջ տեղ մը կը մնան մինչեւ դատաստանի օրը, եւ անմիջապէս դժոխք կամ արքայութիւն չեն երթար, եւ թէ անկնունք տղայոց հոգիներն ալ յարութենէ ետքը արքայութիւն կերթան առանց երանութեան։ Կը պատասխանեն, թէ թէպէտ վարդապետներէն ոմանք Յոյն եկեղեցւոյ վարդապետութեան համաձայնեցան, սակայն Հայոց եկեղեցին կընդունի թէ մեռածներ այժմէն հոգւով, եւ յարութենէ ետքը հոգւով ու մարմնով արքայութիւն կամ դժոխք կերթան։ Իրենց ըսածին հաստատութեան համար շատ մը շարականի կտորներ յառաջ կը բերեն, որոնք սակայն անմիջական երանութեան ճշդիւ չեն պատասխանէր։ 8. Թէ Հայերը չեն ընդունիր, որ վերջին դատաստանէն ետքն ալ արքայութիւն գացողներ Աստուծոյ էութիւնը պիտի տեսնեն։ Կը պատասխանեն, թէ ասանկ վարդապետութիւն չունի Հայոց եկեղեցին, աստուածային տեսութիւնը կընդունի, թէպէտ աստիճաններ կը դնէ երանելեաց արժանիքին համեմատ։ Աւելի յստակ խօսած կըլլային եթէ աստուածային տեսութիւնը՝ անմիանալի էութեան կատարեալ իմացութենէն զանազանէին։ 9. Թէ Հայրեը անկնունք տղայոց եւ ոչ կատարեալ սրբացելոց հոգիներուն համար կըսեն, որ ամէնքը դրախտ կերթան, իսկ կատարեալ արդարացեալները միայն հրեղէն լոյսի պսակներ ունին եւ խաչին լոյսով կը զուարճանան։ Կը պատասխանեն, թէ այսպիսի անհեթեթ բաներ Հայերուն մէջ եւ ոչ իսկ խօսուած են։ 10. Թէ Հայեր կընդունին, որ վերջին դատաստանէն ետքը, ոչ կատարելապէս չարեր այս երկրի վրայ կը մնան ամուսնացեալ վիճակով, իբրեւ նւազ երանութեան դրախտի մը մէջ։ Կը պատասխանեն, թէ Հայ եկեղեցին դատաստանէն ետքը միայն արքայութիւն եւ դժոխք կընդունի, եւ ոչ մի միջակ կամ տարբեր կայարան, եւ ոչ ամուսնական վիճակ։ 11. Թէ Հայերուն կարծիքները չարերուն համար տարբեր են։ Ոմանք դատաստանէն ետքը կընդունին հրեղէն օվկիանոս մը ուր վիշապներ պիտի չարչարեն դատապարտեալները, ինչպէս նաեւ սատանաները։ Իսկ ոմանք բնաւ դժոխք չեն ընդունուիր. թէ դատապարտեալներ իրենց մեղքերուն խիղճովը կը չարչարուին։ Կը պատասխանեն, թէ հրեղէն ովկիանոսը եւ վիշապները առասպելներ են, իսկ դժոխքին Քրիստոսի մահուամբը բոլորովին ջնջուած ըլլալը, քանի մը անիմաստներ կրնան ըսած ըլլալ, ինչպիսիներ Լատիններուն մէջ ալ կը գտնուին, այլ եկեղեցին կընդունի դատապարտելոց դժոխքը՝ Լատինացւոց վարդապետութեան նման։ 12. Թէ Հայեր կըսեն, մր ամէնուն բարի եւ չար գործերը կշիռի երկու կողմերը պիտի դրուին, եթէ չարերը ծանր կշռեն, հրեղէն օվկիանոսը պիտի նետուին, եթէ բարի գործերը ծանր կշռեն, այդ երկրին երանաւէտ դրախտը պիտի տարուին, իսկ եթէ հաւասար գան, երկրի վրայ պիտի մնան առանց երանութեան։ Կը պատասխանեն, թէ այդ խօսքերը առասպելներ են, եւ անամօթ ստութիւններ։

« 1293. Առարկութիւնք 1-5   |   1295. Առարկութիւնք 13-19 »
© Gratun.org