Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Մխիթար Ա. Գռներցի

1295. Առարկութիւնք 13-19

Կը շարունակէ, 13. Թէ Հայրեը, որչափ ալ տղաքները մկրտելու պէտքը կը ճանչնան, բայց կըսեն թէ կը մկրտուին ոչ թէ մեղաց թողութեան համար, այլ քրիստոնեայ ըլլալու եւ փառաց արժանանալու համար։ Կը պատասխանեն, թէ Հայերը մկրտութիւնը կը կատարեն ի թողութիւն մեղաց, ինչպէս 4-րդյօդուածով բացատրուեցաւ, եւ նոր վկայութիւններ ալ աւելցնելով, առարկութիւնը սուտ ու զրպարտիչ կը կոչեն։ 14. Թէ Հայերը կը դաւանին որ Քրիստոս մահուընէ ետքը դժոխք իջաւ, եւ դատապարտեալներէն որոնք որ իրեն հաւատացին, արդարացուց, եւ չի հաւատացողներ տարբեր աստիճաններու վերածեց, ինչպէս վերը ըսուեցաւ, դժոխքը ջնջեց, եւ ամէնուն վիճակը առկախ թողուց մինչեւ դատաստանին օրը։ Կը պատասխանեն իւրաքանչիւր կէտի մասին՝ արդէն բացատրուած յօդուածներուն համեմատ, աւելցնելով ալ թէ արդէն դատապարտեալներու համար արդարացում չեն ընդունիր։ Իսկ մինչեւ աշխարհի վերջը հոգիներուն դատաստանի սպասելը Յոյն եկեղեցւոյ հետ միաձայնութեամբ ընդունուած ըլլալը յայտնելով, այժմ Հռոմի եկեղեցւոյն համաձայնած ըլլալնին կաւելցնեն։ 15. Թէ Հայերը չեն ընդունիր որ սատանաներ զգալի պատիժներ կը կրեն, այլ թէ մինչեւ աշխարհի վերջը կը մնան, սեւացած եւ երանութենէ զրկուած։ Կը պատասխանեն, թէ այժմ Հռոմի կարծիքին դարձած են։ 16. Թէ Հայերը հռեշտակներուն ստեղծելուն ժամանակին մասին տարակարծիք են, թէ աշխարհի ստեղծումէ առաջ կամ թէ աշխարհի ստեղծման սկիզբը ։ Թէ կը կարծեն որ բոլոր հրեշտակներ բարի ստեղծուեցան, թէ չորրորդ կամ վեցերորդ օրը մեղանչեցին, եւ երկինքին մէկ ծակէն վար ինկան, ուսկից բարի հրեշտակ մըն ալ ինկաւ, բայց Ս. Բարսեղի միջնորդութեամբ երկինք դարձաւ։ Թէ Ադամի մեղանչելու ատենը ոմանք նոյն օրը ժամը 6-ին կըսեն, եւ ոմանք շաբաթ մը ետքը։ Կը պատասխանեն, թէ առասպելական յօրինուածներ են, քանի որ հրեշտակներ աննիւթական են, եւ Ադամին մասին Շնորհալին կը յիշեն, որ ժամը մէկին Ադամը, եւ երեքին Եւան ստեղծուած կը դնէ, վեցինալ նախահայրերուն մեղքը։ 17. Թէ Հայերը Մաքրարեան կամ Քաւարան չեն ընդունիր, եւ խոստովանութեամբ ամէն մեղքեր կատարելապէս ներուած կը կարծեն։ Թէ սուրբերուն համար ալ կաղօթեն, եւ անհաւատներուն հոգիները իրենց գերեզմաններուն վրայ մինչեւ դատաստանին օրը կը մնան, կըսեն։ Կը պատասխանեն, թէ այդ անոնը չեն գործածեր, բայց ննջեցելոց համար կաղոթեն, որպէս զի իրենց մեղքերուն ներում շնորհուի, եւ թէ գիտեն որ մեղքերուն քաւութեան համար ապաշխարութիւններ կամ պատիժներ ալ պէտք են։ Կը յաւելուն, թէ սրբոց նկատմամբ պատարագամատոյցին աղօթքը սխալ մեկնուած է, եւ թէ անհաւատներուն համար ըսուածը առասպելաբանութիւն է։ 18. Թէ Հայեր կը կարծեն, որ Քրիստոս մարդացաւ, ոչ թ սկզբնական մեղքը ջնջելու համար, այլ իրմէ առաջ դժոխք մնացողները ազատելու, դժոխքը ջնջելու, մանուկները արքայութիւն տանելու, եւ մարդիկները զղջումի բերելու համար։ Կը պատասխանեն, թէ սկզբնական մեղքին մասին 4-րդ յօդուածին մասին խօսեցան, մնացածներն ալ սխալ մեկնութիւններ են։ 19. Թէ Հայերը նախահայրերէն մինչեւ Քրիստոս՝ ամէնքը հոգւով եւ մարմնով մեռած կընդունին, եւ մարմնոյ ցանկութիւնը անոնց մեղքին հետեւանք կըսեն, օրինաւոր ամուսնութեան ցանկութիւնն ալ մեղք կը նկատեն, եւ եթէ մեղանչած չըլլային, կըսեն, մարդիկ առանց զուգաւորութեան եւ առանց սերման պիտի շատնային, ինչպէս ճրագը ճրագէ։ Կը պատասխանեն, մերժելով բոլոր ըսուածները իբր անհիմն զրպարտութիւն, կը յայտնեն թէ Զաքարիա կաթողիկոսի խօսքերը սխանլ մեկնուած են։

« 1294. Առարկութիւնք 6-12   |   1296. Առարկութիւնք 20-33 »
© Gratun.org