Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Մխիթար Ա. Գռներցի

1296. Առարկութիւնք 20-33

Կը շարունակէ, 20. Թէ Հայերը Քրիստոսի մարդեղութեան մէջ, մարդկային ընտրութիւնը աստուածային բնութեան փոխարկուած կըսեն, երկու բնութիւն ընդունողները՝ իբր անկնունք հեթանոսներ նորէն կը մկրտեն։ Կը պատասխանեն, փոխարկութիւնը միաւորութենէն զանազանելով, Շնորհալիէն երկար հատուած մը բերելով, եւ կրկին մկրտութիւն չընելնին վկայելով, նոյն իսկ Նեստորականաց վրայ։ 21. Թէ Հայերը մարդկային բնութիւնը աստուածային բնութեան փոխարկուած ընդունելով, նոյնը չարչարելի եւ անշարժելի, մահկանացու եւ անմահ կընդունին, եւ թէ մէկ կամք եւ մէկ ներգործութիւն կը դաւանին։ Կը պատասխանեն, միաւորութիւնը պաշտպանելով, եւ կատարեալ մարդ դաւանելով Քրիստոսը, եւ շատ երկար բացատրութիւններ կու տան այդ մասին, առանց ընդունելու երկու բնութիւն բանաձեւը։ 22. Թէ Հայերը կըսեն որ Քրիստոս մահուընէն ետքը դժոխք իջաւ, դժոխքը իջաւ, դժոխքը ջնջեց եւ հոգիները դրախտ տարաւ, եւ անկէ ալ հանելով երկրին մէջ բերաւ, եւ այն տեղ կամ օդին մէջ թողուց դրախտի մօտերը։ Կը պատասխանեն, թէ սուտ եւ անիմաստ եւ անհիմն առասպելներ են։ 23. Թէ Հայերէն ոմանք կը կարծեն որ աւազակին գրուցուած այսօր-ը, դատաստանի օրուան համար պիտի իմացուի, իսկ ուրիշներ կը կարծեն թէ նոյն ուրբաթ օրը դրախտին դուռը գնաց, եւ երբոր Քրիստոս ալ եկաւ, Ենովք ու Եղիա դուռները բացին, ու ներս մտան, բայց թէ նորէն Քրիստոս զայն դրախտէն հանեց ու երկրի մէջ բերաւ։ Կը պատասխանեն, թէ իրենք ճանչնան որ աւազակին հոգին ալ Քրիստոսի հետ դժոխք իջաւ, որ Գոգին Աբրահամու ըսուածն է, եւ ուրիշ հոգիներու հետ անկէ երկինք փոխադրուեցաւ։ 24. Թէ Հայերը կը կարծեն որ Քրիստոս մահուընէն ետքը դժոխքը ջնջեց, եւ այս պատճառով մարդիկներուն մեռնելէն ետքը, հրեշտակներ բարիները կը տանին մինչեւ դրախտը, եւ սատանաներ չարերը կը տանին հրեղէն օվկիանոսը, եւ կը ցուցնեն, բայց չեն մտցներ, եւ երկիր կը դարձնեն, որ դատաստանի օրուան սպասեն։ Կը պատասխանեն, թէ արդէն յայտնած են որ ամէնքն ալ շինծու առասպելներ են։ 25. Թէ Հայերը Քրիստոսի վրայ մարդկային հոգի չեն ընդունիր, եւ երբ հակառակ փաստերու չեն կրնար պատասխանել, ծեծի եւ պատիժներու կը դիմեն, եւ թէ կըսեն, որ Քրիստոս իր աստուածութիւնը մարդկութեան կերպարանով ծածկեց։ Կը պատասխանեն, նորէն միաւորութիւնը բացատրելով, եւ առարկութեան երկու մասերուն մէջ հակասութիւնը ցուցնելով։ 26. Թէ Հայերը Քրիստոսի վրայ, ոչ մարդկային հոգի եւ ոչ մարմին կընդունին։ Կը պատասխանեն, եւ կը հաստատեն թէ բոլորովին անհիմն ենթադրութիւն է։ 27. ԹԷ Հայերը կը կարծեն որ յարութիւնը շաբաթ երեկոյ ժամը վեցին տեղի ունեցաւ, եւ ըստ այնմ տօն կը կատարեն եւ հաւկիթ ու պանիր կուտեն։ Կը պատասխանեն, տօնը նախատօնակէն զանազանելով, եւ նախատօնակի նշանակութիւնը, եւ Քրիստոսի կիրակի օրը յարութիւն առած ըլլալը երկարօրէն կը բացատրեն։ 28. Թէ Հայերը չեն կրնար պատասխանել անոնց որ Քրիստոսի յարութենէն ետքը մարմին ունենալը կը ցուցնեն։ Կը պատասխանեն, թէ երբեք հակառակը ըսած չեն, եւ արդէն ըսածներնուն վրայ նոր բացատրութիւններ կաւելցնեն։ 29. ԹԷՀայերը կըսեն, որ Քրիստոսի աստուածային բնութիւնը իր կամքին կը հնազանդէր, որ զայն ուզածին պէս փոփխէր եւ մարդկային կրից ենթարկէր։ Կը պատասխանեն, եւ կը մերժեն իբրեւ յիմարութեան խօսքերը։ 30. Թէ Հայերը կը կարծեն որ յարութենէ ետքը Քրիստոս մարդկային բնութիւն չունէր, թէ ոչ երկինք չէր համբառնար, այլ Ենովքի եւ Եղիայի պէս դրախտ կերթար։ Կը պատասխանեն, մարդկային բնութեան ոչ թէ ջնջուած այլ միաւորուած ըլլալը լուսաբանելով։ 31. Թէ Հայրեը առաքելոց եւ մարգարէից խօսքերը, ուր Քրիստոսի համար գրուած է թէ հոգիները գերութենէ ազատեց, այնպէս կիմանան՝ որ ոչ թէ դժոխքէն երկինք, այլ երկիր բերած ըլլայ։ Կը պատասխանեն, միշտ իրենց կանխաւ ըսածները կրկնելով։ 32. Թէ Հայերը կըսեն որ Քրիստոս սատանաները կապեց, որ մարդիկներուն չի վնասեն, սակայն 300 տարիէ իվեր կապանքներէ ազատեցան, եւ մարդիկներ խաբեցին՝ Հայերէն զատ բայց 30 տարուընէ իվեր Մեծ Հայոց Հայերէն ալ մաս մը խաբեցին որ բաժակին ջուր խառնեն եւ դեկտեմբեր 25-ին ծնունդ տօնեն։ Կը պատասխանեն, պատմելով Քրիստոսի 1000 թուականին եղած շարժերը եւ խաւարումները, զորս Յովհաննէս Կոզեռն վարդապետը սատանային կապանքներէն արձակուելուն վրայ մեկնած է (§ 833), եւ վերջին կընդունին թէ իրենց ճշմարիտ հայադաւաններէն մեղադրուած են լատինական ծէսերու համակերպած ըլլալնուն համար։ 33. Թէ Հայերը կըսեն որ Քրիստոս երկինքին մէջ մարդկութիւն ունի, այլ մարդկային բնութիւն եւ կամք չունի, եւ թէ կը կարծեն որ Քրիստոսի համբառնալէն ետքը ամէն օր հրեշտակներուն մէկ դասակարգին հետ մնաց, եւ միայն տասներորդ օրը նստաւ ընդ աջմէ Հօր, եւ Հոգին Սուրբ ղրկեց։ Կը պատասխանեն, աննշանակ ցուցնելով մարդկութեան մասին տարբերութիւնները, իսկ հրեշտակաց դասակարգներուն մասին կը պատմեն Լուսաւորիչին վիրապի մէջ ունեցած տեսիլքը, որ պարզ տօնախմբութիւններ կը յիշէր, եւ ոչ թէ օրէ օր տեղափոխութիւններ։

« 1295. Առարկութիւնք 13-19   |   1297. Առարկութիւնք 34-44 »
© Gratun.org