Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Կոստանդին Ե. Սսեցի

1330. Լևոնի Հրաւէր

Նշանակելի է Կոստանդինի կաթողիկոսութեան սկիզբները Լուսինեան կուսակցութեան աւելի աճում գտնելը, Կոստանդին Հեթումեանը արքունական գահէն վար առնելու, եւ Լեւոն Ջիւանեանը անոր տեղ թագաւորեցնելու գաղափարը յղանալու չափ։ Այս միտքով պատգամաւորութիւն մըն ալ ղրկուեցաւ Կիպրոս, յանուն ազգին ներում հայցելով Գուիտոնի եւ Պէմունդի եւ Լատին ասպետներուն սպանութեան համար, սակայն Լեւոն իսկեւիսկ չհամակերպեցաւ, եւ չուզեց առանց իր տրամադրութեան ներքեւ զօրաւոր գունդ մը ունենալու Կիլիկիա անցնիլ, եւ Հայ իշխաններուն եւ գունդերուն ազդեցութեան ներքեւ մտնել։ Իր խոստովանահայր պատմիչն ալ կը վկայէ, թէ կը վախնար որ արկանէին զնա Հայք ընդ ձեռամբ իւրեանց, վարելով ըստ կամս անձանց (ԴԱՐ. 67)։ Այդ մտածութեանց մէջ, որոշակի կը տեսնուի կրօնական խնդիրներին ալ նկատի առնուած լինելը։ Նզրեցի Կոստանդիններու օրով հռոմէականութեան հակումը շատ տկարացած էր, մինչ Լեւոն՝ ջերմեռանդ հռոմէադաւան մը, կուզէր Հայերը իր ուղղութեան ստիպելու չափ ոյժ ունենալ։

« 1329. Ընտրութեան Պարագաներ   |   1331. Հեթումեան Սպանուած »
© Gratun.org