Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Կոստանդին Ե. Սսեցի

1334. Լևոնի Գալուստը

Անդին՝ Լեւոն Գենուացւոց հետ պատերազմին հետեւանքներով նոր արկածներու հանդիպեցաւ։ Գենուացիք մեծ ոյժերով Ֆամադոստա նաւահանգիստը պաշարեցին եւ գրաւեցին, եւ Կիպրացիք տեղի տուին։ Պետրոս Ա.-ի սպանութեան վրայ քննութիւն բացին, եւ ուրիշ կասկածաւորներու հետ Լեւոնն ալ բանտարկեց, որ Պետրոսի այրիին Էլէոնորա թագաուհւոյն միջնորդութեամբ Գենուացւոց ծովակալին դիմեց ինքզինքը արդարացնելու, Հայոց թագաւորութեան կոչուած, Ուրբանոսիկոնդակով հաստատուած, եւ մեկնելու վրայ ըլլալն ալ յայտնելով։ Վերջապէս Գենուացիք զիջան, բայց 36,000 Կիպրոսի արծաթ դահեկան տուգանք պահանջեցին։ Լեւոնի մայրը Սուլթան տիկին եւ ամուսինք Մարգարիտ տիկին հազիւ 6000 դահեկան ճարեցին, ու 30,000-ի փոխարէն Մարգարիտի աւատական կալուածը հաշուեցին, եւ այնպէս Լեւոն բանտէն արձակուեցաւ։ Կիպրոսէ Կոռիկոս անցնելու համար ալ Լեւոն պարտակորեցաւ Էլէոնորայի թողուլ իր կնոջ Մարգարիտի ուրիշ մէկ կալուածը եւ երդնուլ թէ Կոռիկոսի բերդաքաղաքը պիտի չմտնէ, եւ Գենուացի ծովակալին խոստացաւ 10,000 ֆիօրին վճարել իբր վարձ, եւ 300 տուկատ եւս իր կարասիները գրաւումէ ազատելու համար։ Այդ ամէն գործողութիւններ երկար ամիսներ տեւեցին, եւ հազիւ 1874-ին զատկին օրը, ապրիլ 2ին, կրցաւ Լեւոն Կոռիկոս հասնիլիրեն հետ ունենալով մայրն ու կինը ու հետեւորդները (ԴԱՐ. 89), զորս չէր կրնար այլեւս Կիպրոսի մէջ թողուլ։ Կոռիկոս հասնելով, Լեւոն բուն քաղաքը չմտաւ, եւ փոքրիկ կղզեակին մէջ բնակեցաւ, եւ որչափ ալ Կիլիկիա հասած էր, բայց տակաւին իր թագաւորութեանմէջ չէր, զի Կոռիկոս Կիպրացւոց անցած էր (§ 1323), եւ այդ միջոցին Գենուացիք կիշխէին, ու անկէ մինչեւ Սիս ութ օրուան ճամբայէն աւելի էր (ԴԱՐ. 87), եւ միջանկեալ երկիրն ալ Տարսոնի ամիրային ձեռքն էր։

« 1333. Տեղակալներու Ատեն   |   1335. Կոստանդինի Մահը »
© Gratun.org