Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Կարապետ Ա. Կեղեցի

1380. Ապրակունեցիի Մահը

Սարգիս Ապրակուեցին ալ նմանօրինակ կերպով կաշխատէր Սուխարու վանքին մէջ (§ 1368) եւ իրեն աշակերտներն էին այն վարդապետները, որ Տաթեւացիին Մեծոփ գալուն առթիւ այնտեղ խմբուեցան, Գրիգոր Խլաթեցի, Յակոբ Ովսաննացի, Մարգարէ Վարագցի, Յակոբ Ասպիսանկցի, Յովհաննէս Փափլինցի, Ստեփանոս Բերկրեցի, Մկրտիչ Հիզանցի, Յովհաննէս Բաղիշեցի, Սարգիս Յարութիւնցի, եւ Մելքիսիդ Երզնկացի (ՄԵԾ. 52), ինչպէս նաեւ Արճէշէ Տաթեւ գացող երկոտասան եղբարք, յայտնապէս կոչուած աշակերտք մեծին Սարգսի, որոնք են, Յակոբ, Մարգարէ, Յովհաննէս, Մկրտիչ, Կարապետ, Մելքիսեդ, Սարգիս, Մատթէոս, Կարապետ, եւ Թովմաս Մեծոփեցի պատմիչը, որ մնացած երկուքին չտար (ՄԵԾ. 51)։ Ասոնցմէ Սարգիս՝ Սալանապատացի կը յիշուի, եւ Մկրտիչը Նահապետեանց, եւ Յովհաննէսը՝ Փափկշէնցի, եւ երկու Մկրտիչներ եւս կաւելցուին՝ մէկը Հողձեցի եւ միւսը Օղուլբէկեան (ՏԱՇ. 418), որոնք պէտք է ըլլան 12 թիւը լրացնողները։ Սարգիսի աշխատութիւնն ու արդիւնաւորութիւնն ալ համանման էր Գրիգորի տուածին, սակայն Սուխարու աշակերտներուն դիմումը, որ բան մը աւելի վաստկելու նպատակով Տաթեւ գացին, այն տեղ աւելի բարձր ուսում տրուելուն նշանակն է։ Սարգիս երիցագոյն էր Գրիգորէ, եւ Որոտնեցիի գրեթէ ընկերակից (§ 1352), ուստի կանխեց անոր մահը, եւ 1401-ին վախճանեցաւ մեծ վարդապետն Սարգիս ալեւորեալ եւ լի աւուրբք (ՄԵԾ. 49), եւ թաղուեցաւ Արճէշի եպիսկոպոսներուն Խաչատուրի եւ Զաքէոսի գերեզմաններուն քովը (ՄԵԾ. 37)։

« 1379. Տաթևւացիին Գործերը   |   1381. Վարդան Հոգոցեցի »
© Gratun.org