Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Յովհաննէս Է. Աջակիր

1515. Նոր Վկաներ

Այդ ժամանակամիջոցին պակաս չեղան ուրիշ հաւատոյ նահատակներ ալ թէպէտ ոչ ընդհանուր հալածանքի մը հետեւանօք։ Ասոնք անձնական պատահարներու պատճառով կեանքերնին զոհողներ եղած են, յաճախ կեղծ կամ սուտ ուրացութիւններէ մը ետ դարձած ըլլալու պատրուակով։ Այդ կարգին յիշենք նախ Ստեփանոս Կոստանդնուպոլսեցին, մանուկ կոչուած նորահաս երիտասարդ ըլլալուն համար, եւ նոյնիսկ մայրաքաղաքին մէջ նահատակուած 1471-ին, այլ պարագաները անծանօթ մնացած (ՉԱՄ. Գ. 515)։ Դաւիթ Խարբերդցի, տէր Գրիգոր քահանային երիտասարդ որդին (ՍԱՄ. 175) տաճկացեալ քեռայրէն ամբաստանուեցաւ իբրեւ թէ մահմետական օրէնքը հայհոյած ըլլայ, ձերբակալուեցաւ եւ 20 օր բանտարկուեցաւ, ուսկից վերջը իր հօր իսկ քաջալերութեամբ ուրացութեան չզիջանելուն, մոլեռանդ բազմութենէ խոշտանգուեցաւ, կրակով ալ տանջուեցաւ, եւ սրախողխող նահատակուեցաւ 1474 յունուար 16, կիրակի օր (ՆՈՐ. 308)։ Ըստ այսմ բանտարկութիւնն ալ եղած կըլլայ 1473 դեկտեմբեր 27-ին։ Սիրուն Հիզնացի կամ Հիզանցի, այս ալ երիտասարդ մը 25 տարեկան, մօրը տաճկանալուն վրայ, զինքն ալ կը բռնադատեն մօրը հետեւիլ, այլ նա խստիւ կընդդիմանայ քրիստոնէութիւնը փառաբանելով, որուն վրայ բազմութիւնը կատաղելով, տեսակ տեսակ տանջանքներէ եւ խոշտանգանքներէ ետքը կը բանտարկեն, երկու օր յետոյ նորէն չարչարելու կը ձեռնարկեն, սիւնի մը պրկելով անխնայ կը խոցոտեն, եւ գիշերն ի բուն այնպէս թողլով, առատօտուն հրապարակ կը տանին, ձեռուները կը կարեն եւ բոլոր ներկաները սուրերով կը վիրաւորեն մինչեւ ոչ մնաց տեղի ողջ ի մարմին նորա։ Նահատակութեան օր նշանակուած է 1476 յունուար 14 (ՆՈՐ. 312)։

« 1514. Յովհաննէս Նահատակ   |   1516. Ստեփանոս Տաթեւացի »
© Gratun.org