Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Սարգիս Գ. Միւսայլ

1531. Շնորհաւոր Խայիկցի

Միեւնոյն 1494 տարին հանդիպեցաւ Շնորհաւոր կնոջ նահատակութիւնը (ԶԱՔ. Բ. 125), որ Շնորֆօր ալ գրուած է (ՅԱՅ. 148)։ Ամուսնացեալ կին մըն էր, արդէն այրիացեալ յերկրէն Մարաց (ԶԱՔ. Բ. 125), եւ կը բնակէր Բաբերդի վերին Խայիկ գիւղը (ՆՈՐ. 333), ուր Քուրդ մը ետեւէն ինկած էր զայն իրեն շահիլ եւ պառնկիլ ընդ նմա։ Շնորհաւորի դիմադարձութիւնները շարունակեցին, մինչեւ որ անգամ մը քուրդը կնոջ ի գործ իւր գացած միջոցին՝ կուզէ զայն բռնադատել, եւ զձեռս առ օձիսն նորա, քարշէր առ ինքն։ որուն վրայ Շնորհաւորի եղբայրը՝ քրոջը պաշտպանուծեան հասնելով Քուրդը կը սպաննէ եւ կը փախչի։ Շնորհաւոր կը բռնուի, եւ Բաբերդի ամիրային առջեւ կը հանուի, ուր սպանութիւնը իր վրան առնելով, կըսէ թէ Քուրդը չարութիւն կամէր առնել (ԶԱՔ. Բ. 126)։ Ասոր վրայ ուրացութեան կը հրաւիրուի իբր ազատութեան պայման, եւ յանձն չառնելուն վրայ սրախողխող կտրատեցին Շնորհաւորը եւ նահատակեցին։ Մահը տեղի ունեցած է 1494,տի, եւ յիշատակը Յայսմաւուրքի մէջ գրուած է հոկտեմբեր 31-ին (ՅԱՅ. 149), որ նոյն տարի կը հանդիպէր Գիւտխաչի ուրբաթին։

« 1530. Աստուածատուր Կաֆացի   |   1532. Յովհաննէս և Աւետիք »
© Gratun.org