Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Զաքարիա Բ. Վաղարշապատեցի

1537. Աստուածատուր Խթայեցի

Աստուածատուր Խթայեցի, բինկ Մողոլ, Խթայ կամ Ղատայի երկրէն, որ է այժմեան Պուխարա գաւառը (ՍԻՍ. 531)։ Մխիթար Բաղէշցի վաճառականը գնած էր զայն, տղայութեանը ատեն, երբոր այն երկիրները կը շրջէր, եւ իբրեւ զաւակ խնամած էր Բաղէշի մէջ, ուր տղան քրիստոնէութիւնը ընդունած եւ մկրտուած էր։ Աստուածատուրի ծագումը մէջտեղ ելաւ երբ 18 տարեկան եղած էր, եւ լսուեցաւ թէ որդի է Թուրքի (ՆՈՐ. 355), եւ այդ ամբաստանութեամբ ամիրային ատեանը կանչուեցաւ։ Ոչ ողոքանք եւ ոչ սպառնալիք չկրցան խախտել Աստուածատուրի հաւատքը, եւ թէպէտ սովով եւ ծարաւով յոլով տանջեցին, երկար գանակոծեցին, ձմեռ ատեն սառուցեալ գետը նետեցին, թկնամէջը հուր վառեցին, ձեռքն ու ոտքը կրակի բռնեցին, սուրով մարմինը ծակոտեցին, եւ ամիսս ութ անխնայ չարչարեցին, սակայն չկրնալով զայն ուրացութեան հպատակեցնել, քարկոծմամբ նահատակեցին 1519-ին (ՆՈՐ. 357)։ Աղթամարցի Գրիգորիս կաթողիկոս, որ յատուկ տաղ մը գրած է, նահատակութեան օրը նշանակած չէ (ՆՈՐ. 358)։

« 1536. Խաչատուր Կողբացի   |   1538. Յաջորդելուն Պարագաները »
© Gratun.org