Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Սարգիս Դ. Վրաստանցի

1542. Ուրիշ Վկաներ

Լոկ անուններով միայն ծանոթ են ուրիշ քանի մը նահատակներ ալ։ Կարապետ Մելիտինեցի Մալաթիոյ եկեղեցւոյն լուսարարը, հրով նահատակուաթ է 1524-ին իսկ օրը չէ յիշատակուած (ՉԱՄ. Գ 516)։ Թորոս Եդեսացի 1528-ին (ՉԱՄ. Գ. 516), Հայրապետ Տեւու վանքին աբեղայ 1533-ին (ՍԱՄ. 176), Թադէոս Սեբաստացի երէց 1534-ին (ՉԱՄ. Գ. 516), եւ Շանքուռակ գիւղի քահանան ալ 1535-ին, որուն անունը չէ յիշուած (ՍԱՄ. 176)։ Ասոնց ամէնուն ալ նահատակութիւնները կրակով կատարուած են։ Քիչ մը աւելի տեղեկութիւններ տրուած են Կոկճայ (ՆՈՐ. 373) կամ Կէօկճեան (ՉԱՄ. Գ. 516) կամ Օգճա Սեբաստացիին վրայ (ՍԱՄ. 176)։ Տաճիկ զինուորներ յանկարծակի տունէն հանելով, ատեան կը տանին թէ մեզի քուֆր ասաց (ՆՈՐ. 373), եւ իսկոյն ուրացութեան կը հրաւիրեն եւ տանջանքներու կը ձեռնարկեն։ Ձեռուըներն ու ոտուըները կապելով գետին կը պառկեցնեն, լեզուն կը կտրեն, կը ծեծն ու կը խոցոտեն, եւ վերջէն հրապարակ տանելով գլխիվայր ցցահար կը կանգնեցնեն եւ քարկոծմամբ կը սպաննեն (ՆՈՐ. 375)։ Միայն տարեթիւը յիշուած է 1536, ին եւ կոչուած է ազնուական եւ խօճա (ՍԱՄ. 176), բայց տաղին մէջ միշտ իբր մանուկ եւ քաջ մանու ներկայացած է, (ՆՈՐ. 375), որով ազնուազգի երիտասարդ մը եղած ըլլալը կը ստուգուի։

« 1541. Բարունակ Ամդեցի   |   1543. Գերմանիա Բողոքական »
© Gratun.org