Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Փիլիպպոս Ա. Աղբակեցի

1704. Վկայարաններու Նորոգութիւնը

Փիլիպպոսի բացակայութեան Էջմիածինի մէջ կատարուած գործերուն նշանաւորները Ս. Գայանէի եւ Ս. Հռիփսիմէի վկայարաններուն նորոգութիւններ են։ Առաջ Ս. Գայանէի տաճարին նորոգութեան ձեռն ի գործ էարկ Փիլիպպոս 1651-ին, դեռ Էջմիածինէ չմեկնած (§ 1686)։ Տաճարին տանիքն բովանդակ իջեալ էր, միայն շրջանակի պատերը եւ մէջտեղի չորս սիւները կանգուն էին, այնպէս որ գլուխը բոլորովին բաց էր, յատակը ծակոտեալ եւ խրամատեալ (ԴԱՎ. 250), աւագ խորանը եւ ներքեւի մատուռը, որ է դիր հանգստեան նշխարաց սրբոցս, աւերեալ եւ քանդեալ էր, եւ աղբիւսովք եւ գռեհօք լցեալ (ԴԱՎ. 254)։ Հարկաւ այդ վերջին պարագաները Մովսէսէ առաջ ժամանակին համար են, զի չենք կարծեր որ 20 տարիներէ իվեր, որ նորոգութեանց ձեռնարկուած էր, աղբիւսով լեցուն թողուած ըլլար Գայիանէի տաճարը։ Նորոգութիւնները կատարուեցան ի հիմանց մինչեւ ցգագաթն գմբէթին։ Ս. Գայիանէի տաճարին նորոգութեան գործը աւարտելէն ետքը կը ձեռնարկեն Ս. Հռիփսիմէի վկայարանին ալ նորոգութեան, որուն մէջ՝ տանիքը, կաթողիկէին գագաթը, պատերուն երեսները, ներքին յատակը, բեմը եւ խորանները՝ աւերեալ եւ քայքայեալ էին։

« 1703. Լեհահայերու Հաշտութիւնը   |   1705. Գայիանէի Նշխարքը »
© Gratun.org