Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Փիլիպպոս Ա. Աղբակեցի

1709. Փիլիպպոսի Թաղումը

Փիլիպպոսի թաղումն ալ խնդրոյ նիւթ եղաւ, վասնզի Մայրաթոռոյ միաբանութիւնն ամբողջ կ՚ուզէր թաղել զայն ի դրան սրբոյ Էջմիածնի, ի մէջ իր շինեալ զանգակատանն, այլ Մահմատղուլի խան իր հակառակութիւնը կաթողիկոսին մահուընէ ետքը շարունակելով, կարի սաստկացեալ չարացեալ, եւ ոչ թողոյր թաղել ի մէջ զանգակատանն, որ առանց իր հաւանութեան շինուած էր, եւ որուն համար միշտ կը սպառնար թէ քակելոց եմ ես։ Ամէն տեսակ միջոցներ գործածուեցան կուսակալին հաւանութիւնը ձեռք ձգելու համար, եւ այս պատճառով Փիլիպպոսի մարմինը անթաղ կը մնայր, եւ կայր դագաղով ի մէջ տաճարին, զուարթ երեսօք որպէս կենդանի մարդ ի քուն, եւ բնաւ գէշ հոտ մը շարադրելով։ Օրեր անցան, իսկ Մահմուտղալի խանն ալ կասեցաւ ի բիրտ բարուց իւրոց, եւ վերջապէս միաբաններ յուսահատելով, մահուանէ վեց օր ետքը, մարտ 31, Մուտն ի վիրապ յիշատակին շաբաթ օրը, մեծահանդէս թափօրով մարմինը փոխադրուեցաւ Ս. Հռիփսիմէի տաճարը (ԴԱՎ. 265), եւ անդ ի մէջ տաճարին, եւ հիւսիսային կողման խորանին հանգուցին զնա, եւ գերեզմանը բարեպաշտներու ուխտագնացութեան տեղի եղաւ, ինչպէս կը վկայէ Դավրիժեցին (ԴԱՎ. 266)։

« 1708. Փիլիպպոսի Մահը   |   1710. Բաղէշի Ուսումնարանը »
© Gratun.org